Servus*

Η Βιέννη αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της Ευρώπης κι όχι άδικα. Βρέθηκα πρώτη φορά στη Βιέννη το Μάρτιο του 2012, εν όψει πενταήμερης της Τρίτης Λυκείου. Το ότι θα την ερωτευόμουν κεραυνοβόλα ήταν αναπόφευκτο, γι'αυτό το καλοκαίρι του 2013 αποφάσισα να την ξαναεπισκεφθώ. Αυτή τη φορά, έμεινα για έναν ολόκληρο μήνα κι ήταν μια από τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής μου.

 Κάθε γωνιά της κρύβει μια ιστορία κι αυτός ο μήνας δεν ήταν αρκετός για να τις ανακαλύψω όλες. Εδώ έζησαν ο Mozart, η δυναστεία των Αψβούργων, η Μαρία Θηρεσία, η πριγκίπισσα Σίσσυ, δεκάδες διανοούμενοι, ο υπέρτατος Christoph Waltz και τόσοι άλλοι. Εδώ βρίσκονται η Όπερα της Βιέννης, τα παλάτια και τα αγαπημένα μέρη των Αψβούργων, ο Καθεδρικός του Αγίου Στεφάνου, πάμπολλα μουσεία, ο παλαιότερος ζωολογικός κήπος του κόσμου. Η Πριγκίπισσα Σίσσυ και ο Mozart είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές των τουριστικών καταστημάτων. Θα τους βρείτε σε οποιοδήποτε αντικείμενο βάλει ο νους σας: τσάντες, αξεσουάρ, στυλό, σοκολατάκια, μινιατούρες, χαρτομάντιλα, κάρτ ποστάλ - πράγμα που προσωπικά καθόλου δεν εγκρίνω, καθώς θεωρώ πως είναι άτιμο να κερδοσκοπεί κανείς εκμεταλλευόμενος ιστορικές προσωπικότητες

Πληθυσμιακά η Βιέννη είναι από τις μικρότερες πρωτεύουσες στην Ευρώπη (1,8 εκατομμύρια κατοίκους σε σύγκριση με τα 3,2 εκατομμύρια της Αθήνας), κάνοντας την το ιδανικό μέρος για άτομα εσωστρεφή και φιλήσυχα, όπως εγώ. Εκεί κανείς δε βιάζεται. Οι ρυθμοί δεν είναι αγχώδεις. Το καλοκαίρι δεν είναι ανυπόφορο, αλλά ευχάριστο. Τα πάρκα είναι αμέτρητα, προσβάσιμα, άριστα διατηρημένα και πάντα καθαρά. Όσο ευχάριστη είναι η πόλη για τους ανθρώπους, άλλο τόσο είναι για τα ζώα - ιδιαίτερα για τους σκύλους, για τους οποίους υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένοι χώροι στα πάρκα, ταϊστρες, 'πάρκινγκ' έξω από τα σουπερμάρκετ. Σε ορισμένα καταστήματα δεν απαγορεύεται η είσοδός τους, ενώ στα Μέσα Μεταφοράς, τα αφεντικά τους είναι υποχρεωμένα να τούς φορούν λουρί και φίμωτρο. Είναι ωραίο να είσαι σκύλος στη Βιέννη. Αδέσποτα ζώα δεν υπάρχουν πουθενά. Η μπύρα αποτελεί αν όχι το πιο δημοφιλές, σίγουρα ένα από το πιο δημοφιλή ποτά, το οποίο οι Βιεννέζοι δε παραλείπουν να τιμoύν, ιδιαίτερως στις εξόδους τους. Γι' αυτό το λόγο, δε θα σας πρότεινα να βρεθείτε βράδυ Παρασκευής στο κέντρο ή στο μετρό, εκτός αν σας αρέσκεστε σε θέαματα μεθυσμένων (Αυστριακών και μη) να παραπατούν, να κάνουν εμετό στους δρόμους, στους σταθμούς και τα βαγόνια, να φωνάζουν ασυναρτησίες μέσα από αυτοκίνητα ή να ζητούν κατευθύνσεις για το πως να γυρίσουν σπίτι τους, καθώς είναι - κυριολεκτικά και μη, χαμένοι από το μεθύσι. Όπως μου υπενθύμισε ένας συγκάτοικος του dorm μου, ''Βρίσκεσαι στη χώρα όπου η μπύρα (και η coca cola σε κουτάκι, θα προσθέσω εγώ) είναι φθηνότερη από το νερό.'' Περίπτερα εδώ δεν υπάρχουν, παρά μόνο σε μερικούς σταθμούς μετρό, οπότε για να αγοράσει κάποιος νερό πρέπει είτε να το χρυσοπληρώσει σε κάποιο εστιατόριο είτε να βρει κάποιο σουπερμάρκετ. Στα τουριστικά μέρη - όπως για παράδειγμα το παλάτι Schönbrunn, το κόστος ενός μικρού μπουκαλιού φτάνει τα 3 ευρώ, πράγμα παράλογο, από τη στιγμή που ακόμη και στις βρύσες των WC το νερό είναι πεντακάθαρο και πόσιμο. Γι' αυτό αν ποτέ βρεθείτε εκεί, πάρτε μαζί σας παγούρι.

Οι Αυστριακοί αν και ποτέ δεν ήταν κατά βάση εθνικοσοσιαλιστές (nationalsozialist - nazi), και παρότι ποτέ δεν 'επέτρεψαν στο Χίτλερ να μπει στην Αυστρία χωρίς καμία αντίσταση γιατί τον υποστήριζαν', είναι κατά βάση εθνικιστές και σοσιαλιστές. Στις συναναστροφές τους με ξένους είναι τυπικοί, ορισμένες φορές έως και ψυχροί. Δεν είναι αγενείς (τουλάχιστον στη συντριπτική τους πλειοψηφία), μα σίγουρα καταφέρνουν να κάνουν κάθε αλλοδαπό να αισθανθεί πως στη δική τους χώρα είναι απλώς ένας επισκέπτης.

Για το φαγητό της χώρας δεν έχω να πω πολλά, γιατί κι εγώ η ίδια δε το δοκίμασα παρά ελάχιστα. Όλοι οι ξεναγοί θα σας προτείνουν να δοκιμάσετε το Sachertorte, ένα σοκολατένιο κέϊκ πρωτοφτιαγμένο στη Βιέννη το 19ο αιώνα από τον κύριο Sacher, που σήμερα αποτελεί ένα από τα διασημότερα γλυκά της. Θεωρώ πως είναι περισσότερο δημοφιλές για τη μυστική συνταγή του παρά για τη γεύση του. Το αυθεντικό παράγεται στο Hotel Sacher, και η τιμή του είναι κάπως τσιμπημένη. Ένα άλλο γνωστό γλύκισμα είναι το Apfelstrudel, (κοινώς μηλόπιτα;) όπως επίσης και τα σοκολατάκια Mozart, τα οποία δεν έχω δοκιμάσει, οπότε δεν είμαι σε θέση να πω αν αξίζουν τη φήμη τους. Και μιλώντας για φαγητό, δε γίνεται να μην αναφέρουμε το Wiener Schnitzel, (=Βιεννέζικο Σνίτσελ) που συνδυάζεται πολύ ωραία με πατάτοσαλάτα κι είναι το καλύτερο σνίτσελ που έχω δοκιμάσει. Για τουρίστες on a budget, τα noodle stands που είναι διάσπαρτα σε όλη την πόλη της Βιέννης είναι υπεραρκετά, σε γεύση όσο και τιμή. Δεν είναι αντιπροσωπευτικά της Αυστριακής κουζίνας, αλλά τουλάχιστον γεμίζουν το στομάχι κι είναι πεντανόστιμα. Και το καλύτερο frozen yoghurt βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, λίγα μέτρα μακριά από τον Καθεδρικό του Αγίου Στεφάνου (Stephansdom), σε ένα πολύ μικρό κατάστημα ονόματι Zanoni & Zanoni. Αν δε καταφέρετε να εντοπίσετε το ίδιο το κατάστημα, θα εντοπίσετε σίγουρα την πινακίδα του!

Ένα απο τα αγαπημένα μου σημεία στη Βιέννη είναι το Kaisergruft (η Αυτοκρατορική Κρύπτη). Εκεί βρίσκονται οι σαρκοφάγοι σπουδαίων αυτοκρατόρων, διαδόχων του θρόνου, δουκών και δουκισσών της Αυστρίας. Για ορισμένους αποτελεί απλώς ένα νεκροταφείο/μουσείο γεμάτο νεκρές high class προσωπικότητες, μα για μένα είναι ένα από τα συναρπαστκότερα μέρη που έχω βρεθεί! Μπαίνοντας στην Κρύπτη υπάρχει σήμανση που απαγορεύει τις φωτογραφίες, όμως τόσο οι τουρίστες όσο κι οι υπάλληλοι φαίνεται πως το αγνοούν συστηματικά. Για την ακρίβεια, αυτό συμβαίνει στα περισσότερα ιστορικά/τουριστικά μέρη της πόλης. Εδώ θα βρείτε τις κρύπτες της Μαρίας Θηρεσίας και του συζύγου της Φραγκίσκου Α, της πριγκίπισσας Σίσσυ και των συζύγου και υιού της, ακόμη και διαδόχων της βασιλικής οικογένειας που απεβίωσαν πριν καν κλείσουν ένα χρόνο ζωής. Για τις πιο υπέρλαμπρες προσωπικότητες οι κρύπτες είναι επιβλητικότερες κι εντυπωσιακότερες, αν και αυτό έχει να κάνει και με τη χρονολογία τους. Οι πιο πρόσφατες δεν είναι τόσο fancy, ενώ εκείνες του 18ου και 19ου αιώνα είναι γεμάτες μακάβρια στολίδια και θεματικές απεικονίσεις.

Αντικειμενικά μιλώντας, το μέρος είναι ανατριχιαστικό.

Πρώτον, περπατάς ανάμεσα σε νεκρούς. Τα φέρετρα είναι τοποθετημένα με χρονολογική σειρά, οπότε μπαίνοντας στην κρύπτη αμέσως συναντάς έναν βασιλιά νεκρό εδώ και 350 χρόνια, ενώ στο τέλος αυτής βλέπεις τους πιο πρόσφατα αποβιώσαντες, με τελευταίο όλων τον Otto von Hapsburg, ο οποίος άφησε το μάταιο τούτο κόσμο σε ηλικία 98 ετών, το 2011. Ο συγκεκριμένος ήταν ο τελευταίος υποψήφιος διάδοχος της αψβουργικής δυναστείας, το φέρετρό του είναι το τελευταίο που θα μπει ποτέ στο Kaisergruft και η επικήδεια τελετή του η τελευταία βασιλική κηδεία που έγινε και που θα γίνει ποτέ στη Βιέννη. Γενικά, με το θάνατο του Otto, για την αυστριακή αυτοκρατορική ιστορία έκλεισε ένας κύκλος.

Δεύτερον, το μέρος έχει απόλυτη ησυχία κι είναι σχετικά δροσερό. Η χαμηλή θερμοκρασία είναι προκειμένου να διατηρούνται οι κρύπτες, οι οποίες λόγω κακής συντήρησης μερικά χρόνια νωρίτερα, φάνηκε να αλλοιώνονται. Αν τη στιγμή που βρίσκεσαι εκεί δε γίνεται κάποια ξενάγηση, τότε δεν ακούς παρά τα βήματά σου και τα βήματα των άλλων επισκεπτών στο πλακάκι. Κι αν είσαι φαντασιόπληκτος και έχεις παρακολουθήσει σημαντικό αριθμό ταινιών τρόμου, περιμένεις από στιγμή σε στιγμή να ανοίξει κάποια κρύπτη και να βγει από μέσα ο royal νεκρός να σε κατασπαράξει.

Τρίτον: Τα Κρανία.

...που όσο κι αν θες να συνηθίσεις στην ιδέα πως βρίσκεσαι ανάμεσα σε νεκρούς και πως το μέρος δεν πια τόσο ανατριχιαστικό, δε σε αφήνουν. Καθόλου. Βέβαια παρά την όποια ανατριχίλα μπορούν να προκαλούν, παράληλλα συμβαίνει το πιο γλυκό κι ανθρώπινο πράγμα που θα μπορούσα να φανταστώ, για ένα μέρος σαν κι αυτό: Λουλούδια αφημένα δίπλα στις κρύπτες. Κι όχι μόνο για τους γνωστότερους ή τους προσφάτως αποθανόντες αυτοκράτορες, αλλά και για άλλους που απεβίωσαν το 19ο αιώνα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που το Kaisergruft είναι από τα αγαπημένα μου μέρη στον κόσμο. Άν ποτέ βρεθείτε στο κέντρο της Βιέννης, μην παραλείψετε να το επισκεφθείτε.

Πέρα απο το Kaisergruft, στη Βιέννη υπάρχουν πολλά άλλα μέρη να επισκεφθεί κανείς. Αμέτρητα μουσεία, την Όπερα (Staatsoper), το Κοινοβούλιο, την αγορά Naschmarkt κι αμέτρητα πάρκα. Όπου κι αν σταθείτε θα υπάρχει πάντα κάτι να δείτε, να φωτογραφίσετε, να απολαύσετε. Για όσους δεν έχουν βρεθεί ποτέ στη Βιέννη, είναι πράγματι όσο μαγευτική φαντάζεστε πως είναι - μπορεί και λίγο περισσότερο. Απολαυστική όχι μόνο τα Χριστούγεννα, αλλά όλο το χρόνο!

Keep Travelling. (*Servus στα Αυστριακά σημαίνει 'Χαίρετε'.)

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review