My least favorite life

Στο κόσμο των ανθρώπων τα πάντα είναι ρευστά και μετέωρα. Η μόνη σου σταθερά από κάποια στιγμή και μετά είναι ο εαυτός σου και οι δυνάμεις σου. Έχεις μάθει καλά από μικρός ποιο είναι το τίμημα της εμπιστοσύνης. Έχεις σφίξει πολλές φορές μέχρι τώρα τα χείλη σου ώσπου να ματώσουν κι έχεις ξεστομίσει τη φράση ''Δεν είναι πως στεναχωρήθηκα, το χειρότερο απ'όλα είναι πως απογοητεύτηκα''. Η απογοήτευση από τον εαυτό σου ωστόσο είναι αυτεπίστροφο όπλο, καθώς είναι το πιο επώδυνο είδος απογοήτευσης.

 

Στη κοινωνία του σήμερα, η μέρα δεν φτάνει για όνειρα, ενώ το βράδυ τα δολοφονούνε στις ειδήσεις. Δεν μπορείς να κάνεις όνειρα όταν είσαι παιδί σε ένα κατεστραμμένο τοπίο, γιατί απλά το όνειρο σου δεν θα μείνει ανέπαφο από τα συντρίμμια της πραγματικότητας. Μέσα από μια πρόσφατη παρουσίαση μιας πολύ ενδιαφέρουσας διπλωματικής εργασίας στα πλαίσια της αρχιτεκτονικής με τίτλο «Οι τριάντα πέντε πόλεις των μαθητών», καταλήξαμε στις εξής παρατηρήσεις: Τα παιδιά της έκτης δημοτικού απεικόνισαν στα χαρτιά τους μια εικόνα αντιπροσωπευτική μεν για τις προσλαμβάνουσες τους, παράταιρη δε για το συγκερασμό τους φυσικού περιβάλλοντος και βιομηχανοποιημένης πόλης.

 

Το μνημείο της Ακρόπολης είχε αποτυπωθεί στο χαρτί με τη προσθήκη ενός εισβολέα-ελικοπτέρου αγνώστων προδιαγραφών άνευ προηγουμένου ενώ τα νερά τoυ ποταμιού των Τρικάλων είχαν χρωματιστεί πολύ εύστοχα με μια μίξη μπλε και πράσινου χρώματος. Το πράσινο χρώμα αιτιολογήθηκε για τη χρήση του από τους μικρούς και ειλικρινείς καλλιτέχνες, ως ένδειξη εισχώρησης της μόλυνσης στα ύδατα.

 

 

Το συμπέρασμα είναι πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται συνειδητά το περιβάλλον τους ως αφιλόξενο και μη εναρμονισμένο, τα πάντα μοιάζουν γύρω τους συγκεχυμένα και οριοθετημένα. Μέσα από τα μάτια αυτών των τριάντα πέντε παιδιών, η πόλης της Αθήνας, αυτή η ιδιάζουσα μελέτη περίπτωσης, πήρε χρώμα και μορφή. Τα παιδιά έβαλαν τη σφραγίδα τους, επιβεβαιώνοντας πως η Αθήνα δεν είναι η πόλη που γνωρίσαμε παλιά. Η Αθήνα μοιάζει με παρατημένη παλέτα που έχει στεγνώσει από τη πολυκαιριά, ενώ θα μπορούσε να γίνει ο πιο όμορφος πίνακας. Χαραμίστηκε καθώς γέμισε από κακογραμμένα χυδαία και ανούσια συνθήματα. Ποιος είπε ότι είναι τέχνη η μουτζούρα και η κακογουστιά; Παλιά οι πεποιθήσεις και οι ψήφοι ήταν προσωπικές και αντίστοιχα μυστικές, τώρα είναι δημόσιες και αντιαισθητικές.

 

Ζούμε στην εποχή που ζούμε, περιμένοντας να ζήσουμε. Ζούμε όνειρα δικά μας ή των γονιών μας; Κατάφεραν άραγε να μας πείσουν, όλοι εκείνοι που έχουν γευτεί τη ζωή με το κουτάλι, πως δεν μπορούμε, πως όλοι έχουμε το ταβάνι μας, πως είναι πέρα από τις δυνάμεις μας, πως δεν είναι ρεαλιστικά τα μελλοντικά σχέδια μας;

 

Η απάντηση από άτομο σε άτομο διαφέρει. Είναι λυπητερό ομολογουμένως να παραδέχεσαι στον εαυτό σου σιωπηλά πως ζεις μια ζωή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα και στα καλούπια άλλων, και πως δέχτηκες τις παραδοχές τους για τη ζωή ως αμετάκλητες και αδιαμφισβήτητες αλήθειες. Ως αυθύπαρκτη οντότητα όφειλες να επιλέξεις μόνος σου την επαγγελματική σου καριέρα, αγνοώντας τις καθημερινές καταστροφολογίες και τους πεσιμισμούς που συνοδεύονται με σταθερές φράσεις ''Πολύ ενδιαφέρον, αλλά δεν πρόκειται να βρεις δουλειά''. Δεν λέω, ευχαριστούμε για την ενημέρωση, λογικά θα διαβάζετε και θα ενημερώνεστε συστηματικά για τους δείκτες της ανεργίας και θα αισθάνεστε πολλοί από εσάς ικανοποιημένοι και ευγνώμονες για τη μετριοπαθή σας επιλογή. Ακόμη κι αν δεν κάνετε αυτό που επιθυμούσατε ως παιδιά, είστε βολεμένοι και ακλόνητοι αν και με άπειρα ψυχολογικά. Πιθανή απόρροια της καταναγκαστικής σας εργασίας θα 'ναι δόσεις από αντικαταθλιπτικά, πρόωρη γήρανση, κακές συνήθειες όπως το αλκοόλ, το κάπνισμα κι άλλες παθήσεις που μαστίζουν όσους υποφέρουν βαθιά μέσα τους.


Όταν δημιουργείς οικογένεια, είναι καλό να δημιουργείς εναύσματα, να εμφυτεύεις ιδέες που θα καρποφορήσουν νέες κοσμοθεωρίες. Εναύσματα για μελλοντικές ενασχολήσεις, αλλά όχι να αναλαμβάνεις εργολαβία τη ζωή του παιδιού σου, δίνοντας κατευθυντήριες γραμμές και υποδείξεις.

 

Δεν είναι εκτελεστές των απωθημένων και των οραμάτων σου τα παιδιά σου, αλλά πορείες ξεχωριστές από το δικό σου δρόμο, άλλοτε συγκλίνουσες κι άλλοτε αποκλίνουσες. Δεν είναι μέρος ενός σχεδίου, αλλά η ίδια η μετουσίωση του σχεδίου.

 

Εκτός από τη σκιά σου, σε αυτή τη ζωή θα σε ακολουθεί πιστά το επάγγελμα σου. Μη προδώσεις τα όνειρο σου, γιατί αν αξίζεις πραγματικά μπορεί και να τα καταφέρεις χωρίς να απογοητεύσεις τον εαυτό σου, το πιο σκληρό κριτή του κόσμου.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review