Γι’ αυτούς που δεν είναι ρομαντικοί

Κάθε φορά που πλησιάζει η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, θαρρείς πως ο κόσμος χωρίζεται σε δυο στρατόπεδα, σε αυτούς που γκρινιάζουν για την εμπορική φύση και τη ματαιότητα της γιορτής και στους ρομαντικούς αυτούς ανθρώπους που θα γράψουν για το πόσο όμορφη και σημαντική είναι αυτή η ημέρα. Για άλλους, ακόμα κι αν δεν ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, η ημέρα αυτή θα είναι το αποκορύφωμα του ψυχαναγκασμού να δουν τον κόσμο από πιο ρομαντική σκοπιά.

 

Κι όταν λέμε «ρομαντισμός», συνειδητοποιώ ότι οι περισσότεροι το εννοούν με αυτή τη διαδεδομένη, αλλά συμβατική του σημασία. Αυτή που υπαγορεύει κουτάκια σε σχήμα καρδιάς, καρδούλες, ροζ χαριτωμένες καρτούλες, λουλούδια, δείπνο υπό το φως των κεριών, φιλιά στη βροχή, αφιερώσεις, κουραστικές φιλοσοφικές συζητήσεις γύρω από το τι είναι ο έρωτας, μπαλάντες σε κάποια αισθησιακή γλώσσα. Χιλιοειπωμένες δηλαδή καταστάσεις που, από κάποιο σημείο και μετά χάνουν την αξία της, γίνονται ρουτίνα και δεν προκαλούν κανένα συναίσθημα.

 

Είναι, λοιπόν, ανώφελο να μπαίνουμε στη διαδικασία του να υποκύπτουμε σε αυτόν τον ψυχαναγκασμό του να βλέπουμε τα πάντα σύμφωνα με το μοντέλο «αγάπες, καρδούλες, τα λουλουδάκια ανθίζουν, τα πουλάκια πετούν». Πιθανότατα αυτά τα σκηνικά να μη μας ταιριάζουν, να τα θεωρούμε πολύ ψυχρά για να μας προκαλέσουν θετικά αισθήματα, πολύ βεβιασμένα για να τα αισθανθούμε, πολύ ψυχαναγκαστικά για να τα υιοθετήσουμε. Η συμβατική έννοια του ρομαντισμού δεν ταιριάζει σε όλους και δεν υπάρχει λόγος ν' απολογηθεί κανείς γι' αυτό.


Σε αυτήν την κατηγορία θα μπορούσε κανείς να κατατάξει και τους συγγραφείς αυτών των αισθηματικών, ρομαντικών, λυρικών και λογοτεχνικών κειμένων. Εγώ όχι όμως – ξέρω κι άτομα που γράφουν τέτοια κείμενα και τα γράφουν με μεράκι, με καλό αποτέλεσμα. Επίσης, αυτοί δε σχετίζονται με τα προαναφερθέντα κλισέ – κάνουν τη δουλειά τους κι απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό. Ας μη γενικεύουμε, ας μη τους βάζουμε όλους στο καλούπι του ψευτορομαντικού – κάποιοι εκπροσωπούν αυτό το στυλ με τον καλύτερο τρόπο.

 

 

 

Εμείς που δεν είμαστε ρομαντικοί, δεν είναι απαραίτητο να είμαστε αυτά τα ψυχρά και κυνικά τέρατα που δε θα εκτιμήσουν μια καλή πράξη, δε θα σεβαστούν τον κόπο του άλλου που έκανε το ψυχικό να τους αιφνιδιάσει ευχάριστα. Ούτε θα περπατάμε με ένα σκυθρωπό ύφος, γκρινιάζοντας για το οτιδήποτε, διαιωνίζοντας την αρνητική μας διάθεση στους άλλους. Δεν είναι απαραίτητο ότι θα είμαστε οπαδοί της ψυχρής λογικής, ότι απορρίπτουμε το συναίσθημα.

 

Μπορεί να μην καταλαβαίνουμε τι βρίσκει ο κόσμος σε αυτά τα κείμενα τα διαποτισμένα με κρυφούς πόνους κι έρωτες, να μας φέρνουν σε αμηχανία τα ρομαντικά, κλισέ σκηνικά, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν αγαπάμε, δε χαιρόμαστε, δε χαμογελάμε. Θα χαρούμε με μια έκπληξη, θα λατρέψουμε τις ευγενικές χειρονομίες - μερικοί από εμάς ενδέχεται να 'ναι πολύ αγαπησιάρηδες. Ναι, θα βρούμε άλλους τρόπους να εκδηλωθούμε - ίσως και να πρωτοτυπήσουμε.

 

Αν θέλετε, όμως, έναν ορισμό του ρομαντισμού από τους μη ρομαντικούς, τότε θα υποστηρίξω ότι, για εμάς, το πιο κοντινό στο ρομαντισμό είναι τα απλά πράγματα. Η αυθεντικότητα των κινήσεων, οι πρωτοβουλίες, το θάρρος κι η φαντασία. Δε θέλουμε το στημένο, το βεβιασμένο που οι περισσότεροι θεωρούν ρομαντικό.


Τέλος, παρά τις διαφορές μεταξύ των ρομαντικών, των μη ρομαντικών, καλό θα ήταν να σεβόμαστε τον τρόπο που βλέπει ο καθένας τον κόσμο, το πώς επιλέγει να φλερτάρει και να διατηρεί τη σχέση του ζωντανή, το τι κείμενα γράφει. Δε χρειάζεται να παρεμβαίνουμε στις ζωές των άλλων, ούτε να τους υποδεικνύουμε τι πρέπει να κάνουν. Μπορούμε να παραδεχθούμε πως η εκατοστέ μορφή ρομαντισμού δε μας ταιριάζει, δε μας εκφράζει, αλλά δε χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε τα άτομα που εκφράζονται μέσα αυτού σαν να 'ναι δαιμονισμένοι. Κανείς δε δικαιούται τέτοια αντιμετώπιση, όσο κι αν διαφωνούμε μαζί του.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review