Κύριος μου, ο φόβος

Πότε θα το καταλάβεις; Πες μου, πότε; Τον θρέφεις, τον σέβεσαι, τον τιμάς, τον εξυψώνεις στο υψηλότερο βάθρο. Πότε θα το καταλάβεις;

 

Αυτόν πρέπει να φοβάσαι, όχι αυτά που αυτός σε προκαλεί να φοβηθείς. Σε ξεγελάει, παίζει μαζί σου, σε κοροϊδεύει, σε υποκινεί. Ξύπνα! Έχεις αφήσει το φόβο να σε κάνει δούλο του αντί να του δείξεις εσύ ποια είναι η θέση του στη ζωή σου, αντί να του δείξεις ότι δεν έχει θέση στη ζωή σου. Ως πότε θα φοβάσαι να μιλήσεις, να ρωτήσεις, να απαντήσεις, να δείξεις ότι όσο ο καθένας έχει λόγο σ' αυτή τη γη, άλλο τόσο έχεις κι εσύ! Δε θα αφήσεις κανέναν να σε καταρρακώσει, να ζήσει τη ζωή του εις βάρος σου, να σε εκμεταλλευτεί προκειμένου να πετύχει τον στόχο του, να αποδείξει κάτι στον εαυτό του ή ακόμα να αποδείξει κάτι σε εσένα τον ίδιο.


Φοβάσαι να μιλήσεις γιατί πιστεύεις ότι θα χλευαστείς, ότι θα ξεσηκώσεις αντιδράσεις, ότι θα αδιαφορήσουν για εσένα ή ότι θα προσπαθήσουν να αποφύγουν αυτό που θα προσπαθήσεις να τους πεις κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουν. Όλα αυτά είναι δικαιολογίες που εσύ επιτρέπεις στον εαυτό σου να βρει, γιατί πολύ απλά δεν έχεις εσύ ο ίδιος ακόμα βρει την δύναμη να πας και να μιλήσεις σ' αυτόν που σε φοβίζει, σε κομπλάρει, σου δημιουργεί λανθασμένα την εντύπωση ότι έχει σε όλα δίκιο. Δεν είναι έτσι. Μπορεί και να μην έχει μια φορά δίκιο ή μπορεί αυτή τη φορά να έχετε και οι δύο δίκιο.

 

 

Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν κάποιοι που θα εκτιμήσουν όσο δεν φαντάζεσαι το γεγονός ότι θα πας να τους μιλήσεις, και θα καταλάβουν πώς πραγματικά αξίζεις να σου φέρονται. Υπάρχουν κι εκείνοι που θα αισθανθούν να απειλούνται από την δική σου ειλικρίνεια και δύναμη, οπότε θα αρχίσουν να τηρούν μια επιθετική στάση απέναντί σου, που βέβαια δεν θα είναι άλλο από μια απεγνωσμένη μορφή άμυνας. Τότε όμως εσύ πραγματικά, θα έχεις επιτέλους καταλάβει αν όντως είχες δίκιο που είχες τοποθετήσει αυτούς τους συγκεκριμένους ανθρώπους σε τόσο υψηλά βάθρα ή αν τελικά ήταν το δέος που σου προκαλούσαν και ο φόβος αυτά που σε έκαναν να τους σέβεσαι, να τους εκτιμάς και ίσως να τους αγαπάς τόσο πολύ, χωρίς πραγματικά να είναι όντως αυτοί που το αξίζουν.


Όλος αυτός ο φόβος είναι, χωρίς να το καταλαβαίνεις ούτε εσύ και πιθανόν ούτε οι άλλοι, ένας ψυχολογικός πόλεμος, ένας αρρωστημένος τρόπος που πολλές φορές κάποιοι χρησιμοποιούν για να δείξουν στον άλλο ότι τον αγαπούν, πιστεύουν και νοιάζονται για αυτόν. Δεν πρέπει όμως να επιτρέψεις στον εαυτό σου να γίνεις η γυναίκα που κακοποιείται από τον σύζυγο της και φοβάται να μιλήσει, το παιδί που γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης και ντρέπεται να το ομολογήσει. Έτσι το μόνο που θα καταφέρεις είναι να γίνεις ένας άνθρωπος που ασυναίσθητα θα νομίζει πως τα έχει καλά με τον εαυτό του, ενώ στην πραγματικότητα δεν θα καταλαβαίνει πώς είναι ένας μισός άνθρωπος που ζει επειδή οι άλλοι τον καθοδηγούν σύμφωνα με αυτό που ορίζουν καλό για αυτόν.

 

Αυτός που ξέρει τελικά τι είναι το καλύτερο για τον ίδιο είσαι μόνο εσύ. Και αυτό δε θα το σκεφτείς, δε θα το δεις ούτε θα το ακούσεις, θα το αισθανθείς. Μην ανησυχείς, θα το καταλάβεις όταν όντως συμβεί. Και πραγματικά εύχομαι να συμβεί, γιατί δυστυχώς είναι όλο και λιγότεροι αυτοί που σήμερα το αισθάνονται. Και μην ξεχνάς πως πρέπει να ξεκινήσεις από το πρόβλημα για να φτάσεις στη λύση. Και το πρόβλημα είναι ένα. Οτι φοβάσαι να αλλάξεις αυτό που σε φοβίζει.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review