Οδηγός επιβίωσης κατά το νέο έτος

... ή αλλιώς, γιατί στολίζω κάθε χρόνο δέντρο, ενώ μισώ τα Χριστούγεννα, καθώς ξαναβλέπω για εκατομμυριοστή φορά το Breakfast at Tiffany's.

 

 

Μερικές ώρες προτού αποχαιρετήσουμε μια για πάντα το 2014, κάθομαι και γράφω κάποιες σκόρπιες σκέψεις απολογισμού για τη χρονιά που φεύγει. Καταστρώνω στον νου μου μια από εκείνες τις περιβόητες λίστες που ο καθείς δημιουργεί στην αυγή κάθε έτους με περισσή ξεδιαντροπιά ανειλικρίνειας απέναντι στον εαυτό του. «Θα είμαι πιο δραστήρια κοινωνικά», «Θα αρχίσω γυμναστήριο και θα συνεχίσω να πηγαίνω», «Θα διαβάζω συνεπέστερα τα μαθήματα της σχολής και θα σκίζω στις εξεταστικές», «Θα βρω μια καλύτερη δουλειά ή θα πάρω προαγωγή», «Θα είμαι πιο φιλική και γενναιόδωρη με τους ανθρώπους», «Θα είμαι πιο καλή φίλη», «Θα ερωτευτώ» κλπ...

 

Όχι, δεν πρόκειται να βγάλεις πιο πολλά χρήματα το 2015, ούτε πρόκειται να συναντήσεις τον έρωτα της ζωής σου περιδιαβαίνοντας την Πανεπιστημίου. Δεν πρόκειται να διαβάζεις περισσότερο, η σχολή δεν θα μοιάσει ξαφνικά πιο ελκυστική στα μάτια σου. Ούτε καλύτερη απέναντι στους φίλους σου πρόκειται να είσαι. Οι άνθρωποι πάντοτε σε απογοητεύουν, δεν αξίζουν την προσοχή και την αγάπη σου. Τι χαμένος χρόνος και τι συναισθηματική καταπόνηση. Η φτώχεια θα εκδηλώνεται παντού και με περισσότερες εκφάνσεις, όπως και η δυστυχία και η κοινωνική ανισότητα . Όλα μπορούν να πάνε χειρότερα και μην έχεις καμία αμφιβολία ότι θα πάνε.


Και τι μπορείς να κάνεις; Μια σκέψη είναι να βάλεις ένα τέλος σ' αυτήν την επαναλαμβανόμενη απογοήτευση που λέγεται ζωή. Μπορείς να σχεδιάσεις στην εντέλεια το salto mortale σου και να κάνεις την μοιραία έξοδο με στυλ! Ή μπορείς να εθιστείς στα Ladose και να γράφεις πύρινα άρθρα και δοκίμια τις μεταμεσονύκτιες ώρες ανάμεσα σε καπνό και αλκοόλ. Ή αν τα παραπάνω σου φαίνονται εξόχως λογοτεχνικά και σου λείπει η καλλιτεχνική αυτή ιδιοτροπία και ευαισθησία που απαιτούν για να υλοποιηθούν, τότε δε βλέπω άλλη λύση, παρά αυτή που ακολουθώ και εγώ χρόνια τώρα και με κάποιον τρόπο επιβιώνω.


Ισορρόπησε.


Το ξέρω καλά πως μισείς τα Χριστούγεννα, την υπερκατανάλωση, τα υποκριτικά λαμπιόνια στους δρόμους, το ειδεχθές καράβι καταμεσής της πλατείας Συντάγματος. Το ξέρω, γιατί και εγώ τα μισώ. Αλλά κάθε χρόνο κατεβάζω απ' το πατάρι το μεγάλο μου δέντρο και το στολίζω - όχι με την παιδική προσμονή του Αγ. Βασίλη και των δώρων, αλλά με μια κρυφή ψευδαίσθηση ότι στολίζοντας και ομορφαίνοντας το σπίτι μου, αφήνω χώρο στην καρδιά μου να είναι πιο ανεκτική και λιγότερο κυνική. Μην ακούσεις χριστουγεννιάτικα τραγούδια - φάνταζαν ελεεινά ακόμη και όταν ήσουν πιτσιρίκι! Όπως και μην ξεσκίσεις τα μελομακάρονα. Δεν πρόκειται να καλύψουν το συναισθηματικό σου κενό. Βγες έξω στους δρόμους, περπάτησε, αφουγκράσου τους ήχους της πόλης. Αν δεν αντέχεις να αντικρίζεις τους άστεγους κάνε κάτι γι' αυτό. Η πείνα δε θα εξαλειφθεί, αλλά ένας άνθρωπος μπορεί να φάει απ' το δικό σου χέρι, και αυτό είναι κάτι. Και για σένα και για εκείνον.

 

Δεν αλλάζει ο κόσμος έτσι, και όλα τούτα που σου λέω μπορεί να είναι ουτοπικά και ανώφελα. Αλλά δεν μπορείς να τα βάλεις με τον κόσμο, γιατί στο τέλος πάντοτε εκείνος κερδίζει.

 

Να πιστεύεις αδιαπραγμάτευτα στους ανθρώπους, στην φιλία, στην αγάπη; - Όχι (;)
Στην ταινία Breakfast at Tiffany's, η Holly αρνείται πεισματικά να δεθεί συναισθηματικά με τον οποιοδήποτε. Το χρήμα μπορεί να βελτιώσει τη ζωή μας σημαντικά και αν δεν είναι αυτοσκοπός, τουλάχιστον είναι ένα σπουδαίο μέσο. 

 

Δεν ανήκουμε σε κανέναν και κανείς δεν μας ανήκει.


Ο Paul διαφωνεί, την κατηγορεί πως είναι μια υποκρίτρια. «You know what's wrong with you, Miss Whoever-you-are? You're chicken, you've got no guts. You're afraid to stick out your chin and say, "Okay, life's a fact, people do fall in love, people do belong to each other, because that's the only chance anybody's got for real happiness". You call yourself a free spirit, a "wild thing," and you're terrified somebody's gonna stick you in a cage. Well baby, you're already in that cage. You built it yourself. And it's not bounded in the west by Tulip, Texas, or in the east by Somali-land. It's wherever you go. Because no matter where you run, you just end up running into yourself


Το μάθημα ζωής αυτής της ταινίας συνοψίζεται στην εξής απλούστατη σκέψη:

Όσο και αν προσπαθείς να είσαι ανεξάρτητος, αδιάφορος απέναντι στα μαζικά συναισθήματα χαράς και κοινωνικού κομφορμισμού - όπως είναι τα Χριστούγεννα ή το μέλλον που περιμένει η οικογένειά σου να οικοδομήσεις, όσο προσπαθείς να είσαι free spirit, πρόσεξε μην φυλακίσεις τον εαυτό σου σ' ένα κλουβί δήθεν πρωτοτυπίας και άρνησης.

 

Η ζωή δεν είναι ένας λάκκος με σκατά, που έγραφαν οι επαναστάτες της γαλλικής κομμούνας. Αυτό σκέφτομαι κάθε φορά που απελπίζομαι και νιώθω ξένη σ' αυτόν τον κόσμο. Αυτό σκέφτομαι και προσπαθώ να βρω ένα τρόπο να ζήσω βέλτιστα. Αυτό θα κάνετε και εσείς. Δεν ξέρω αν η ευτυχία πρέπει να είναι αυτοσκοπός, ούτε εάν την αξίζουν όλοι. Δυστυχώς δε ξέρω ούτε εάν βρω ποτέ απαντήσεις!


Χρόνια Πολλά! Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος!

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review