Painville

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Ο πόνος τους αλλάζει. 

Ξέρεις. Πόνος με κάθε τρόπο που βρίσκει αυτός να εκφράζεται. Πόνος απόρριψης, πόνος απογοήτευσης, πόνος σωματικός, πόνος, πόνος, πόνος. Εξοικειώσου με την λέξη. Εξοικειώσου με την έννοια. Μετά από λίγο δεν πονάει και τόσο. Έτσι σου φαίνεται, έτσι πιστεύεις. Ωστόσο, ο πόνος είναι πάντα ο ίδιος, απλά οι δικές σου αντοχές μεγαλώνουν, έτσι που να μην σε ακινητοποιεί πλέον όπως σε ακινητοποιούσε παλιά. Μπορείς να πονάς και να ζεις, να πονάς και να συνεχίζεις και, μετά από πολύ καιρό, να πονάς τόσο και τόσο να έχεις συνηθίσει, ώστε να μπορείς να ζεις, πλέον, με την ψευδαίσθηση πως δεν πονάς πια.

 

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τον πόνο να σταματήσει. Σε κοιτούν και δε πονάς πια. Σε σώζουν και σώζονται. Και είναι μαγεία αν είσαι ένα τέτοιο άτομο για τον άνθρωπο σου. Όμως αυτό συμβαίνει σπάνια και αν συμβεί, οι άνθρωποι έχουμε την τάση πάντα να φεύγουμε από ότι είναι καλό για εμάς. Σκέψου λίγο, πόσες φορές δεν έδιωξες τον άνθρωπο που αληθινά σε αγάπησε; Κάνουμε ένα λάθος, διώχνουμε όσους μας αγαπούν και κυνηγάμε εκείνους που αγαπάμε εμείς. Είναι εύκολο να συναντήσεις κάποιον και να τον αγαπήσεις, όμως το να συναντήσεις κάποιον και να σε αγαπά… αυτό είναι τύχη. 

 

Διάβασα, ένα βραδύ του χειμώνα, κάτι που με άφησε για λίγες στιγμές άφωνη όταν το συνειδητοποίησα. Το βιβλίο μου έγραφε πως το θέμα με τον πόνο είναι πως απαιτεί να τον νιώσεις. Ναι. Ο πόνος απαιτεί να τον νιώσεις και να του αφιερώσεις χρόνο. Θα έλεγε κανείς πως είναι ένα πολύ κακομαθημένο συναίσθημα. 

 

Ωστόσο, τον πόνο μπορείς να τον παρατηρήσεις και από άλλη μια οπτική γωνία. Μπορεί να δείξει τι αξίζει και τι όχι. Μιλάω για τον πόνο τον συναισθηματικό, εκείνον που μολύνει το μυαλό. Ο σωματικός πόνος είναι αλλιώς, σου στερεί την πολυτέλεια της σκέψης.

 

  

Ο πόνος που ζεις επειδή έχασες κάποιον είναι κάλος. Σου δείχνει πως το συναίσθημα που είχες και έτρεφες τόσο καιρό ήταν αληθινό. Έτσι, του πρέπει ο χρόνος που αφιερώνεις για το νιώσεις - του αξίζει. Για να πονάς πάει να πει πως προσπάθησες, πως έδωσες κάτι, πως έζησες κάτι σημαντικό. 

Δεν ξέρω για σένα, υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ευγνωμοσύνη για τον πόνο που νιώθουν. Ξέρουν πως έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους, πως έδωσαν ό,τι είχαν να δώσουν, σε κάποιον ή κάτι. Δεν πειράζει που τέλειωσε. Το τέλος είναι πάντα ο σκοπός. Όλα εκεί τείνουν. Τέλειωσε. Όμως, είναι καλά με τον εαυτό τους. Έκαναν ότι ήταν για εκείνους δυνατό. 

 

Ξέρεις, είναι πολύ ιδιαίτερο εκείνο που νιώθεις όταν δεν υπάρχει πια κάτι άλλο που να μπορείς να κάνεις. Το συναίσθημα αυτό είναι χαλαρωτικό. Σε αναπαύει και σε ηρεμεί. Ηρεμία δεν ήθελες; Πάρε τώρα άφθονη.

Έτσι. Έτσι συνηθίζεις τον πόνο σου και συνεχίζεις ως ένας άλλος άνθρωπος.  Μπορεί καλύτερος, μπορεί χειρότερος. Όπως και να έχει, είσαι διαφορετικός, είσαι ένας άλλος. 

 

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν μόνοι τους, ο πόνος τους αλλάζει. Πίσω από κάθε μεγάλη απόφαση, κάθε μεγάλη αλλαγή και κάθε μεγάλο επαναπροσδιορισμό πορείας κρύβεται, πάντα, ή ο πόνος ή η υποψία του. Μη τον φοβάσαι επομένως. Ξέρει τι αντέχει και τι όχι. 

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review