Somebody to love me for my social media persona

Τα έχετε ξανακούσει. Τα βλέπετε κάθε μέρα. Γιατί θα ήταν λάθος, για εμάς, τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων, να αρνηθούμε ότι, έστω κι ασυνείδητα, έχουμε χτίσει μια συγκεκριμένη περσόνα στα social media. Κι όχι μόνο αυτό - ερχόμαστε αντιμέτωποι και με τις περσόνες που έχουν χτίσει οι άλλοι.


Οι περσόνες αυτές διαφέρουν μεταξύ τους. Υπάρχουν αυτά τα άτομα με την πολιτικοποιημένη περσόνα, με την έτοιμη πάντα άποψη για όλα, που δε χάνει ευκαιρία να την εκθέσει. Υπάρχουν οι ευαίσθητοι καλλιτέχνες, που γράφουν και παραθέτουν ποιήματα. Οι ειρωνικοί και κυνικοί, το αντίθετο των προαναφερθέντων. Οι ευαισθητοποιημένοι πάνω σε κοινωνικά θέματα. Οι «ψαγμένοι», που παραθέτουν μουσικά κομμάτια, αποσπάσματα βιβλίων κι άρθρων, που δε θα τα ανέβαζε κάποιος που δεν εκτιμά την αξία τους. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να φανούν, γράφοντας ατελείωτα στάτους με τη γνώμη τους. Αυτοί που ακολουθούν μόδες κι ανεβάζουν μόνο mainstream πράγματα, περιμένοντας να εξαφανιστεί η μία μόδα και να έρθει η άλλη. Και τα λοιπά.

 

Κι όταν καταπιαστείς με το τι εικόνα θες να περάσεις και σε αυτό το μικρό σύμπαν των κοινωνικών δικτύων, επιλέγεις να τη χτίσεις ακολουθώντας τις περσόνες που σε έχουν εντυπωσιάσει περισσότερο. Σ' ενδιαφέρει να περάσεις μια καλή εντύπωση.

 

Όχι σε όλους, αλλά σε αυτούς που συμπαθείς ή που θα ήθελες να σε προσέξουν. Και φυσικά στα άτομα που συνέβαλλαν στο να δημιουργήσεις την περσόνα σου - γιατί ούτε και σε αυτά είμαστε άγραφα χαρτιά, αλλά συγκεντρώνουμε τα αποτυπώματα των άλλων στο προφίλ μας.

 

 

Κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας και της καθιέρωσης μιας διαδικτυακής περσόνας, φθάνεις στο να αναρωτηθείς ποια είναι η απόσταση μεταξύ αυτής και του εαυτού που προβάλλεις στην πραγματικότητα. Και πολλές φορές, ο υπολογισμός της μεταξύ τους απόστασης αποδεικνύεται μια επίπονη υπόθεση. Βρίσκουμε ότι αυτό που προβάλλουμε είναι, στην πραγματικότητα, μια εξιδανικευμένη εκδοχή του πραγματικού μας εαυτού, και φοβόμαστε ότι ένα άτομο που θα μας γνωρίσει από κοντά, περισσότερο θα απογοητευτεί από εμάς.


Μα δε χρειάζεται να τρέμουμε αυτήν τη δήθεν απομυθοποίηση που θα ακολουθήσει με τη γνωριμία μας με τον άλλον. Τα κοινωνικά δίκτυα μας δίνουν την ευκαιρία να γνωρίσουμε και να προβάλλουμε τις καλύτερες εκδοχές του εαυτού μας, να δημιουργήσουμε μια εικόνα που αγγίζει την τελειότητα.

 

Σε επίπεδο πραγματικής ζωής, όμως, η εικόνα της τελειότητας δε μπορεί να σταθεί επειδή ακριβώς κανείς δεν είναι τέλειος, επειδή το να κρύβεις τις ατέλειες σου είναι ένα πιο δύσκολο έργο στην πραγματική ζωή. Άρα η απομυθοποίηση της περσόνας μας είναι κάτι το φυσικό κι επόμενο, λαμβάνοντας υπόψιν την αντίφαση του «τέλειου χρήστη» και του «μη τέλειου ανθρώπου».


Οι διαδικτυακές περσόνες θα υπάρχουν, λοιπόν, όσο θα υπάρχουν και τα κοινωνικά δίκτυα. Είναι η συνέπεια των ευκαιριών που προσφέρουν. Είναι, επίσης, η επέκταση και τελειοποίηση της ανθρώπινης προσωπικότητας και της επιθυμίας για καλή εντύπωση, που έρχεται σε αντιδιαστολή με το ατελές της. Κι αυτό που έχουμε να κάνουμε, λαμβάνοντας αυτά ως δεδομένα, είναι να σταματήσουμε να φοβόμαστε την απομυθοποίηση και σίγουρα να μην υποτιμάμε τον εαυτό μας.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review