Μια μέρα μιας Μαίρης

Το ξυπνητήρι χτύπησε και η Μαίρη άνοιξε τα μάτια της, τεντώθηκε και μπήκε facebook με το κινητό της. Όπως το φοβόταν, ο Βαγγέλης ήταν νεκρός.
Νευρίασε πάρα πολύ, ένιωσε την οργή της να ξεχειλίζει. Ντύθηκε να πάει στη σχολή.


Περιμένοντας στη στάση ένας Πακιστανός πήγε να της πουλήσει χαρτομάντηλα, αλλά με μια περίτεχη κίνηση τον απέφυγε και δεν την ακούμπησε. "Παρά τρίχα", σκέφτηκε. Στο λεωφορείο κάθισε στην πρώτη κενή θέση που βρήκε αλλά για κακή της τύχη μια γριά κάθισε δίπλα της. "Έλεος! Σίγουρα θα βρωμάνε οι μασχάλες της" σκέφτηκε και σηκώθηκε επιδεικτικά. Μόλις έφτασε σχολή πήγε στα τραπεζάκια της ΔΑΠ, είχε υπηρεσία σήμερα. Σχολίασε με τη φίλη της τους άπλυτους εακκίτες, τους παρωχημένους κνίτες, τους φλώρους πασπίτες και τους γλοιώδεις κυβερνητικούς συριζαίους.


Κατά τις 11, ήρθε ο Νίκος να της μιλήσει. Την κέρασε τσιγάρο και της έδωσε κάτι σημειώσεις που της είχε υποσχεθεί καιρό πριν χωρίς να το ξεχάσει. Τον απέφυγε με το πρόσχημα ότι έπρεπε να τελειώσει μια συζήτηση με τη φίλη της πριν αρχίσει το μάθημα.


"Καλά θέλει και να με γαμήσει το μπάζο, δεν κοιτάει τα μούτρα του. Την κοιλιά του την είδες;", είπε στη φίλη της.
Όσο η ώρα περνούσε χάζευε με τις φίλες της φωτογραφίες από γκόμενους στο facebook.
- Πω αυτός είναι πολύ μανάρι! Δες πλάτες, τσέκαρε αμαξάρα. Καλά το χοντρό τι τον κουβαλάει όλο μαζί του;
- Αυτός εδώ μεταξύ μας είναι πολύ στερημένος. Σε κοιτάει σαν να 'χει να γαμήσει 10 χρόνια. Ούτε που να μου το δει.
- Αυτός αν δεν ήταν καράφλας, κάτι θα έλεγε. Για τον φίλο του τον κοντοστούπη ούτε που το συζητάω. Άσε που έσκασαν μύτη τις προάλλες Why Sleep στο χορό με φόρμες και οι δυο. Ευτυχώς τους στρίμωξε ο Βαγγέλης σε ένα τραπέζι πίσω δίπλα στις τουαλέτες να μη φαίνονται και δε γίναμε ρεζίλι!
- Ο Γιάννης κάτι λέει, αλλά έχω ακούσει ότι είναι Αλβανός. Ντάξει δεν με πειράζουν αυτά, αλλά δεν είναι κάπως;
- Ο Γιάννης δε βγαίνει με τη Χριστίνα;
- Καλά ποιος δεν έχει βγει με τη Χριστίνα. Αφού είναι τρελή που**** ρε Μαίρη, όλη τη σχολή έχει πάρει!
- Πιο γελοία είναι η φίλη της ρε, η Κατερίνα. Πήγε κι έβαλε ψεύτικα βυζιά και νομίζει ότι δεν το χει καταλάβει όλη η σχολή. Ή τουλάχιστον ότι δεν το χω πει εγώ σε όλους!! Χιχιχιχι!!
- Ρε τώρα που το θυμήθηκα, είδατε τι έγινε με το παιδί στα Γιάννενα;; Έλεος ρε φίλε! Τι ζώα ζούνε ανάμεσά μας.

 

Τη συζήτηση διέκοψε μια παρέα μου μόλις έβγαινε από το μάθημα. Δύο κορίτσια κορόιδευαν μια χοντρή φίλη τους και αυτή συνέχιζε το αστείο.


- Έλεος, δες τι αστεία πάνε και κάνουνε μπροστά της! Τι ανώριμα.
- Ναι ρε φίλε, έλεος. Καλά και η άλλη η μπόχλα πάει και συνεχίζει τα αστεία, τα θέλει ο τροφαντός κώλος της, είπε η Νίκη και η παρέα ξέσπασε σε γέλια, όσο όλες σκεφτόντουσαν πόσο μεγάλο κακό είναι το να 'ναι κανείς χοντρός και άρα πόσο άσχημο να αναφέρεις αυτό το θέμα ταμπού μπροστά στον παθόντα.


Αστεία για χοντρούς, άσχημους, καραφλούς, κοντούς, χαζούς, φτωχούς, Αλβανούς, γκέϋ, Πακιστανούς, σπυριάριδες, βρωμιάρηδες και άλλες τέτοιες μειονότητες δε θα κανε ποτέ αυτή η παρέα. Ήταν από μόνα τους πολύ άσχημα χαρακτηριστικά του να τα έχει κάποιος, θα ταν απάνθρωπο να αστειευτείς μπροστά στον άλλο για κάποιο από αυτά. Σε κλειστό κύκλο όμως δε βλάπτει να πεις κανά τέτοιο αστείο, όσο ευχαριστείς την τύχη που δε γεννήθηκες με κάποια τέτοια σοβαρή αδυναμία.

 

 

Με αυτά και με αυτά η ώρα πέρασε και η Μαίρη έφυγε. Περπάτησε λίγο στο κέντρο. Πέρασε από Εξάρχεια και είδε κάτι τύπους να αράζουν στην πλατεία. Ευθύς μάζεψε την τσάντα της. Σίγουρα κλεφτρόνια θα ήταν. Μετά από δύο στενά κάτι μπάτσοι σταμάτησαν ένα πρεζάκι για έλεγχο.

"Καλά του κάνουν!", σκέφτηκε. "Να καθαρίσει η πόλη από τα ναρκωτικά και την πρέζα επιτέλους."


Κοίταξε μέσα στα θολά ζαλισμένα μάτια του πρεζονιού που το βλέμμα του έλεγε "η ώρα είναι.. χμμμ.. μπορεί να 'ναι 5.. μπορεί να 'ναι 6.. μπορεί να 'ναι 7.. μπορεί να 'ναι ο Τάσος..! Μπαα δεν ξέρω κανα Τάσο..", και αναγνώρισε μέσα σε αυτά τα μάτια τον μεγαλοεγκέφαλο που σπρώχνει την νεολαία στα ναρκωτικά και την κοινωνία στη σύψη και την παρακμή.

Κάτι δεν της άρεσε όσο προχωρούσε. Ναι ήταν πλέον σαφές.
Άνοιξαν την Αμυγδαλέζα και γέμισε το κέντρο με μετανάστες.
"Τώρα αν βιάσουν καμία ή κλέψουν κανέναν, θα φταίει κάποιος να τους πυροβολήσει τους βρωμιάρηδες;"


Ένας ετοιμόρροπος Ιρακινός έπεσε πάνω της αδύναμος. Άρχισε να φωνάζει έντρομη. Σύντομα δύο αστυνόμοι βρέθηκαν δίπλα της και άρχισαν να τον κλωτσάνε στο έδαφος για κανα πεντάλεπτο.


"Πήγε να με κλέψει!! Έλεος, τι τους αμολήσατε; Αλλά τι σας λέω, τι φταίτε κι εσείς ρε παιδιά, εσείς τη δουλειά σας κάνετε."
Eίπε και γύρισε να φύγει, αφού ευγενικά αρνήθηκε τη selfie που της πρότεινε να βγάλουν ο αστυνομικός. Ο τελευταίος της έδεσε γρήγορα γρήγορα ένα κολιέ με ένα δόντι του Ιρακινού που απολύμανε πρόχειρα, πριν φύγει.
"Έλεος με τα στερημένα μπατσόπουλα. Ντόπα και αγαμία τους έλιωσαν το μυαλό. Άκου εκεί selfie με μπάτσο..!!", σκέφτηκε ξενερωμένη.

 

Απόγευμα πια έφτασε σπίτι και περίμενε το Θανάση να έρθει να την πάρει. Για άλλη μια φορά ο Θανάσης εμφανίστηκε με αυτό το αναθεματισμένο παπί.
"Έλεος βρε αγάπη μου, 23 χρονών έφτασες. Πάρε ένα αμάξι. Ο Μιχάλης της Σοφίας, πήρε τώρα ένα Fiat. Πόσα έχει δηλαδή ένα Fiatάκι; Αλλά αν αράζεις όλη μέρα με τα παιχνίδια και τις μουσικές και τους χορούς σου και δεν τελειώνεις τη σχολή να πιάσεις μια δουλειά, λογικό είναι να μην έχεις λεφτά. Δεν καταλαβαίνεις ότι χρειάζομαι ασφάλεια;; Θέλω κάποιον που να μη με κάνει να ανησυχώ συνεχώς. Κάποιον που... που να μην ντρέπομαι να γνωρίσω στις φίλες μου. Δηλαδή ο Μιχάλης ανέλαβε δουλειά CEO στην εταιρία του πατέρα του. Αν βγω εγώ, εσύ, ο Μιχάλης και η Σοφία, εσύ τι θα λες; Για το πως σε άφησε ο πατέρας σου να πάρεις το αμάξι το ΣΚ σαν δώρο για την προσπάθεια που έκανες με την συναυλία με τους φίλους σου στην πλατεία που δεν είχε καν εισιτήριο; Τα σκέφτεσαι όλα αυτά ποτέ; Εγώ σ'αγαπάω. Ξέρω ότι μ' αγαπάς. Αλλά σοβαρά δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό. Δε μ'αρέσει να ντρέπομαι για σένα. Δηλαδή δες με και δες τον εαυτό σου. Δες πόσα μας χωρίζουν."

 

Γυρίζοντας σπίτι σκεφτόταν πόση ψυχολογική και σωματική βία ασκούσαν στο Βαγγέλη οι συμφοιτητές του. Δε γίνεται να υπάρχουν τόσο σκληροί, τόσο μειωτικοί και μεσαιωνικοί άνθρωποι, αναλογίστηκε και πάνω στο θυμό της βρήκε φωτογραφίες των "φίλων" του Βαγγέλη. Τις πόσταρε με σχόλιο "Αυτά τα κτήνη αυτοκτόνησαν το Βαγγέλη. Τελειώστε τους!!"


Ανακουφίστηκε που αυτή δεν λειτουργούσε με μεσαιωνικά πρότυπα και δεν είχε αντιδράσεις αρένας. Ύστερα βρήκε μια φωτό ενός που κορόιδευε το Βαγγέλη και έλεγε πως αυτός στη θέση του δε θα φοβόταν και θα ύψωνε ανάστημα. Δίχως να χάσει χρόνο πόσταρε και αυτή τη φωτό με το ονοματεπώνυμο του ανθρώπου και σχόλιο. "Να έρθουμε όλοι μαζί να σε βαράμε να δούμε τι ανάστημα θα υψώσεις καθίκι". Πόσο ήθελε να έχει δύναμη να τον σαπίσει.

 

Όσο περίμενε τη μητέρα της να γυρίσει σπίτι έβλεπε ειδήσεις. Παρόλο που σαν ονεδίτισσα στις κοινωνικές συναναστροφές της ήταν κατά του Σύριζα και υποστήριζε ότι η Γερμανία είναι δικαιολογημένη από την πλευρά της, στις πιο προσωπικές της στιγμές, νευρίαζε με τη στάση της Γερμανίας. "Δύο παγκόσμιους πολέμους έκαναν. Έλεος δηλαδή. Με τον ναζιστή κομπλεξικό σακάτη σαν υπουργό, όλοι ίδιοι είναι. Πολεμοχαρείς φασίστες.", σκέφτηκε και ο νους της πήγε στο Βαρουφάκη. Κάπου είχε διαβάσει σήμερα ένα σχόλιο για κάποιο λάθος που έκανε ο Βαρουφάκης στη διαπραγμάτευση. Μπίνγκο! Ήταν στο twitter του Γεωργιάδη. Το κανε share χωρίς δεύτερη σκέψη με σχόλιο "Άστα Γιάνη, σε πήραμε χαμπάρι". Δεν έψαξε και πολύ τι ακριβώς είχε γίνει. Δεν την ενδιέφερε. Της την έσπαγε αυτό το διανοουμενίστικο καθηγητικό ύφος του Βαρουφάκη.

 

 

"Δηλαδή εμείς που δεν είμαστε φυτά, τι είμαστε δηλαδή χαζοί; Έλεος με τους ξερόλες που επειδή διαβάσανε κάτι παραπάνω στη ζωή τους και γίνανε καθηγητές νομίζουν ότι μπορούν να αντιμετωπίζουν όλους εμάς τους υπόλοιπους σαν χαζούς!"

10 λεπτά πριν από την πόρτα του σπιτιού είχε φύγει η υπηρέτρια, μια σαραντάρα μητέρα από την Αλβανία, η οποία αν και συμπαθητική την έσπαγε στη Μαίρη γιατί ήταν αγράμματη και πολλές φορές δεν καταλάβαινε τα απλά πράγματα που της έλεγε ("τόσο χαζή;;", αναρωτιόταν τακτικά). Από την ίδια πόρτα τώρα έμπαινε η μάνα της στο σπίτι.


Η σκέψη της ξαναγύρισε στο Βαγγέλη μιας και η μάνα της ήταν κεντρική παρουσιάστρια δελτίου ειδήσεων.
Τι έγινε ρε μαμά με το παιδί;
- Ό,τι ξέρεις κι εσύ. Κάτι νταήδες προσπαθούσαν συνεχώς να τον στριμώξουν και να του ασκήσουν ψυχολογική βία. Τον εκμεταλλευόντουσαν για να διασκεδάζουν και να ναι αυτοί καλά. Τα θέλω του δε τα σκεφτήκανε ποτέ. Και μη με λες μαμά! Σου 'πα, Όλγα.
- Έλεος όμως. Σε τι κοινωνία ζούμε; Από το δελτίο δεν έμαθες τίποτα άλλο; Είδα μισή ώρα το είχατε το θέμα.
- Όχι όχι, δεν ξέρουμε κάτι περισσότερο. Το τραβήξαμε και λίγο γιατί ο κόσμος το βλέπει σαν τρελός!
- Αλήθεια;
- Ναι κάτι οι μουσικές, κάτι τα μοντάζ του Γιάννη - που τα 'χεις δει, είναι απίστευτα. Κάτι ο πόνος των φίλων και των συγγενών, κάτι η δικαιολογημένη δική μας οργή για τα καθίκια που τον έφτασαν σε αυτό το σημείο - ξέρεις τα ειλικρινή συναισθήματα τα καταλαβαίνει ο κόσμος - 30άρια χτυπήσαμε σήμερα!
"Επιτέλους και κάτι καλό από την υπόθεση!", σκέφτηκε η Μαίρη πριν πέσει για ύπνο.


 

ΥΓ: Μην ακούσω πολιτικά σχόλια από κάτω. Το ίδιο με ελάχιστες προσαρμογές θα το γραφα και για εακκίτη και για κνίτη και για όλους (άνδρες - γυναίκες). Απλά με δαπίτισσα είναι πιο fun to make :p


 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review