Μερικές Μη-Ευχές Για Το Νέο Έτος

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Το ένα ημερολογιακό έτος διαδέχεται το άλλο και μένουμε ν' αναρωτιόμαστε πότε περνάει ο καιρός. Περνάει άλλη μια χρονιά όπου, μέσα στα άλλα, παρατηρούμε σιωπηλά τον κόσμο, τις συμπεριφορές τους, τις νοοτροπίες τους, και σίγουρα ευχόμαστε κάποιες ν' αλλάξουν. Κι εγώ κι εσείς.

 

Πρώτα απ' όλα, ευχόμαστε να εκλείψουν αυτές οι νοοτροπίες που υπαγορεύουν το να τρέμεις και να καταπολεμάς το διαφορετικό, χωρίς καν να δεχθείς να μάθεις περί τίνος πρόκειται. Αυτό το «διαφορετικό», το «άλλο» μπορεί να μεταφράζεται είτε σε άρνηση και καταδίκη των ανθρώπων με διαφορετικές απόψεις από σένα, είτε σε αμοιβαίο - και ποτέ ωφέλιμο - μίσος για τα άτομα διαφορετικού φύλου ή διαφορετικών σεξουαλικών προτιμήσεων, διαφορετικής εθνικότητας, θρησκείας, νοοτροπίας, ακόμα και σε επιθέσεις εναντίον τους. Η διαφορετικότητα του άλλου και το δικαίωμά του σε αυτήν καταπατάται από ανθρώπους που δεν ξέρουν να ακούν τον άλλον, που η πρόωρη κι άδικη καταδίκη του διαφορετικού βρίσκεται στο αίμα τους.

 

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται κι η εξίσου ανεπιθύμητη συντηρητική νοοτροπία που αγκαλιάζει το δόγμα μιας ζωής κομμένης και ραμμένης σε μέτρα παρμένα από άλλους, μιας νοοτροπίας που μισεί ο,τι δε βρίσκεται μέσα σε σχέδια τύπου «ο άνδρας θέλω να είναι έτσι, η ζωή μου θέλω να ακολουθεί αυτό το σχέδιο». Η προσκόλληση σε ένα «σχέδιο ζωής» οδηγεί στο να αντιμετωπίζεται η ανατροπή, το αναπάντεχο, η σκέψη «έξω από το κουτί», με αυτό το μισό μάτι που μερικές φορές δεν τους αξίζει, επειδή η γνωριμία με το διαφορετικό δε συγκαταλέγεται σε αυτό.

 

Έπειτα, θα ήταν ωραίο να εξαφανιστεί από αυτόν το έρμο πλανήτη, αυτή η τάση των ανθρώπων να εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε έναν ήρωα, που θ' αλλάξει τη μοίρα τους. Η ζωή δεν αντιστοιχεί σε εκείνα τα ζαχαρένια παραμύθια με την καλή νεράιδα που έρχεται να σώσει τον κόσμο από την αδικία. Είμαστε οι υπεύθυνοι των επιλογών μας κι οι δέσμιοι των πράξεων μας, κι όταν κάνουμε ένα λάθος δε θα έρθει κανείς να μας σώσει. Το ν' αναγνωρίσουμε, λοιπόν, ότι ο καθένας είναι συντελεστής της μοίρας του, μακριά από τέτοιου είδους αυταπάτες είναι σημάδι ωριμότητας και συνειδητοποίησης.

 

 

Φυσικά, δε γίνεται να ξεχασθεί η λατρεία για το χρήμα κι οι άνθρωποι που ζουν γι' αυτό, αυτός ο τρόπος σκέψης του «όλα για το χρήμα». Η αρρωστημένη σχέση μ' αυτό μπορεί να μηδενίσει κάθε ανθρώπινο αίσθημα και να συνδεθεί με την άνευ όρων εκμετάλλευση του άλλου. Τίποτα δε μετράει για κάποιον που αγαπά το χρήμα παρά μόνο η ψυχρότητα των υλικών αγαθών - κι αυτό είναι από μόνο του καταστροφικό για τον άνθρωπο.

 

Ας μην ξεχνάμε και το λιγότερο σημαντικό, αλλά αρνητικό σημείο του «δήθεν», της προσπάθειας του ανθρώπου να πείσει τους άλλους ότι έχει υιοθετήσει το τάδε στυλ, τον τάδε τρόπο ζωής, που θεωρείται αποδεκτός, και δείγμα του ότι είναι ψαγμένος. Είναι λάθος να προσπαθείς να πείσεις τους γύρω σου για κάτι που στην ουσία δεν είσαι, διατυμπανίζοντας το εδώ κι εκεί. Περισσότερο φανερώνει ότι ούτε κι εσύ, ο ίδιος, δεν έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι είσαι αυτό που πιστεύεις πως είσαι.

 

Νομίζω σε αυτό το σημείο θα 'ταν λογικό να ψάξει κανείς τη σύνδεση του τίτλου του άρθρου και ν' αναρωτηθεί «για ποιες μη ευχές μας μιλάς, μανδάμ;». Το να μείνουμε στο να ευχηθούμε να εκλείψουν αυτές οι... πληγές του Φαραώ δεν αποτελεί λύση. Οφείλουμε να ξεκινήσουμε από τους ίδιους μας τους εαυτούς, να βρούμε το παραμικρό ψήγμα τους και να το εξαλείψουμε. Ίσως θα ήταν ένα βήμα για ν' αλλάξουν κι άλλα πράγματα - η αλλαγή της πιο μικρής μονάδας μπορεί να επιφέρει αλλαγές και στις μεγαλύτερες. Γι' αυτό αναφέρομαι σε «μη ευχές» - δεν είναι ευχές, είναι ενδόμυχες παρακλήσεις ν' αρχίσουν να συντελούνται αυτές οι αλλαγές. Από όλους μας.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review