Σχεδόν γνωστοί

Αν έχετε φίλους μεταλάδες σίγουρα θα τους ακούτε να μιλάνε για το αίσθημα του «brotherhood» που γεννιέται μέσα από το μέταλ. Θα σας έχουν μιλήσει για την τάδε συναυλία ενός συγκροτήματος από αυτά με τα περίεργα, «βαρβάτα» ονόματα. Θα σας είπαν πως πήγαν μόνοι τους και κατέληξαν να πίνουν μπύρες και να φουμάρουν τσιγάρα με αγνώστους σαν να γνωρίζονταν από το πρώτο «ουά» που άρθρωσαν. Ή, πιο λακωνικά, θα δανειστούν το στίχο από το κομμάτι των Saxons, «Denim and leather brought us all together».

 

Άλλοι, μεταλάδες ή μη, θα σας πούνε ότι συχνάζουν σε μαγαζιά όπου μπορεί να μιλάς στην αρχή με το φίλο σου και να καταλήξεις να πιάνεις τη κουβέντα με άτομα στα οποία υπό κανονικές συνθήκες δε θα μιλούσες. Σε μαγαζιά όπου όλοι γνωρίζονται κι αποκαλούνται με το μικρό τους όνομα, προσωπικό και θαμώνες. Σε μέρη με μια ασυνήθιστη για πολλούς οικειότητα μεταξύ των θαμώνων.

 

Τέτοιες στιγμές ενότητας, αδελφότητας κι όλων αυτών των χίπικων λέξεων κι εννοιών πλέον εκτιμούνται περισσότερο από ποτέ. Θα μπορούσε κανείς να ξεσηκώσει το κλισέ της αστικής αποξένωσης του μάταιου τούτου κόσμου για να ερμηνεύσει αυτά τα αισθήματα που δημιουργούνται. Ακόμα χειρότερα, θα υπάρξει κάποιος που θα πετάξει του κόσμου τα κλισέ, μιλώντας για μια σκοτεινή εποχή, όπου η τεχνολογία αποξενώνει τους ανθρώπους. Παρόλο που όλα αυτά τα πιθανά μελό αίτια δίνουν μια μερική ερμηνεία, δε θα έπρεπε να κλαφτούμε πάνω από αυτά για να μιλήσουμε για το θιγόμενο θέμα.

 

 

Η αληθινή αιτία είναι ίσως πιο απλή. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να ανήκουν σε μια ομάδα - πρόσκαιρα ή μόνιμα. Τους γεμίζει γιατί, αν μη τι άλλο, είναι κοινωνικά όντα. Είναι, όμως, ολίγον τι δύσκολο και ψυχοφθόρο να γνωρίσουν και να δοκιμαστούν με τόσους ανθρώπους - πού να προλάβουν οι έρμοι; Μια συγκέντρωση σε ένα στέκι, σε μια συναυλία, μηδενίζει αυτό το χρόνο κι αφήνει τις έγνοιες και τις δεύτερες σκέψεις στην άκρη.

 

Φροντίζουν να αρπάξουν αυτή στη στιγμή κατά την οποία δεν έχει σημασία ποιος είσαι, από πού έρχεσαι κι αν είσαι Ολυμπιακός ή Παόκι, δικηγόρος ή γιατρός, απόφοιτος ΙΕΚ ή κάτοχος Μάστερ. Αυτή τη στιγμή που είστε όλοι ίσοι και πίνετε τις μπύρες σας, σπάζοντας το φόβο που προκαλεί σε μερικούς η διαφορετικότητα κι η πιθανότητα παρεξήγησης, κι εξασφαλίζοντας μια μίνι ικανοποίηση ότι είναι μέλη μιας ομάδας. Αυτή τη στιγμή που η μουσική ή, γενικότερα, οι εξωγενείς παράγοντες δημιουργούν μόνο θετικά συναισθήματα. Όσο, λοιπόν, κι αν παραπονιόμαστε για την αποξένωση που υπάρχει στον αέρα, στο νερό, στα τρόφιμα, ας έχουμε και μια αισιοδοξία ότι θα βρεθούμε σε μια κατάσταση, σαν αυτές που περιέγραψα. Χρειάζεται αυτή η αισιοδοξία, όπως χρειάζονται κι αυτές οι καταστάσεις ανωνυμίας και ξαφνικής αδελφοσύνης. Είναι, άλλωστε, δωρεάν και μη ψυχοφθόρες.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review