Tα Γραπτά Πετιούνται;

Υπάρχει μια γενικευμένη - αλλά ποτέ λατρεμένη, γκρίνια ότι ο κόσμος πλέον έχει παραγκωνίσει τα κείμενα κι ασχολείται με τις εικόνες του 9gag και τα gifs του tumblr, αλλά και με τα διάφορα αδέσποτα videos που θερίζουν το Youtube. Ακόμα και τα κείμενα που γίνονται «viral», αυτά που κοινοποιούνται συνεχώς, δεν ξεπερνούν τις πέντε παραγράφους μεσαίας έκτασης. Θαρρείς πως γίναμε εραστές του σύντομου, του εικονικού.

 

Κάποιος που κρατά στα χέρια του ένα σταυρό και σκόρδα σε μια προσπάθεια να ξορκίσει το κακό θα πει «Μα το Ίντερνετ φταίει!», και θα αρχίσει να μιλάει για τα διάφορα μπλογκς «του Σατανά», ξέρετε, αυτά τα συνήθως προσωπικά και περίτεχνα, αυτά που ανέδειξε ο Μάικιους. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η στέγη υπό το πορτοκαλί σήμα του blogger ή του wordpress δεν είναι σωτήρια για τα κείμενα. Το 2007, όταν το blogging εισέβαλε στην Ελλάδα, καθένας έφτιαχνε, διάβαζε και σχολίαζε στα διάφορα μπλογκς. Επτά χρόνια αργότερα, οι αναγνώστες, τα σχόλια και τα views έχουν μειωθεί και πολλά blogs κλείνουν. Οπότε, όχι, το Ίντερνετ δεν έσωσε την ισχύ των κειμένων.

 

Γιατί, όμως, συνέβη αυτό; Σε ποια σπηλιά του γαλαξία κρύφτηκαν οι άνθρωποι που τα εκτιμούν; Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν αναζητούν τη σοβαρότητα, αλλά ελαφρο-προτάσεις και καταλήγουν σε άρθρα με τη μεγάλη επιγραφή «Σοκ!», και την υπόσχεση πως θα δουν την τάδε σταρ χωρίς μακιγιάζ. Άλλοι δεν έχουν υπομονή, ούτε χρόνο. Θα κάτσουν να διαβάσουν συγκεκριμένα πράγματα γιατί πολύ απλά δε θέλουν ούτε να χαθούν στην τρικυμία πολλών παραγράφων - δεν έχουν χρόνο, δεν έχουν διάθεση, θέλουν εδώ και τώρα το «ζουμί» της υπόθεσης.

  

 

Επίσης, ευτυχώς ή δυστυχώς, όταν κάποιος βλέπει μεγάλο κείμενο, οσμίζεται θέμα βαρύ και σοβαρό. Αυτού του είδους τα θέματα απαιτούν μια α,β μαεστρία, κι ως εκ τούτου συμβαίνει να γράφονται και κείμενα-συλλογή από ασυναρτησίες κι άστοχα επιχειρήματα. Τα μάτια του αναγνώστη έχουν δει πολλά τέτοια. Δε θα αντέξουν να χάσουν το χρόνο τους με ένα ακόμα. Δεν είναι άλλωστε καιρός να χαλάμε από δω και από κει τα facepalms μας! 

 

Στη μέση περίπτωση ο ιντερνετικός – κυρίως – αναγνώστης θα αρκεστεί στο να κοιτάξει μια φορά τον τίτλο και υπότιτλο ενός άρθρου. Έτσι, ακόμη και σε πιο σοβαρές διαδικτυακές εφημερίδες, δημιουργείται ένας χάος στα σχόλια επειδή δεν έκατσαν οι σχολιαστές να διαβάσουν όλο το άρθρο! Κι άντε μετά να τους πείσεις ότι δεν έχουν μπλέξει σε παρεξήγηση!

 

Θα ήταν κρίμα ωστόσο να χαθεί η μαγεία του ολοκληρωμένου κειμένου. Η σχέση αναγνώστη-συγγραφέα είναι κάτι που καμία εικόνα και κανένα βίντεο δε θα αντικαταστήσει. Κι όσοι συγγραφείς, δημοσιογράφοι, μπλόγκερς απογοητεύονται από την κατάσταση αυτή ας μην ανησυχούν. Στο μήνυμα που εκπέμπουν θα υπάρχει πάντα ο δέκτης. Όπως άλλωστε λέει ένας μπλόγκερ που εκτιμώ αφάνταστα, «Πάντα θα βρεις ένα ζευγάρι αυτιά ή μάτια που θα βρει τις απόψεις σου ενδιαφέρουσες, κι αν σε κάποιους μπορεί να φαίνεσαι άχρηστος, σε κάποιους άλλους μπορεί να τους φτιάξεις την ημέρα». Κάποιος θα βρεθεί να τους ακούσει, να ταυτιστεί.

 

Αν και τα γραπτά, λοιπόν, μοιάζουν να «πετιούνται», αυτό δεν ισχύει.  Όσο κι αν έχουν παραμεριστεί, πάντα θα υπάρχει κάποιος να τα διαβάσει, να τα σκεφτεί. Κανένα γραπτό δεν αχρηστεύεται. Γι’ αυτό το λόγο η δημιουργικότητα ποτέ δε θα πάει χαμένη.

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review