Αγάπα άνθρωπε

Όταν θα βρεθείς μαζί με κόσμο διαφορετικό, θα γίνεις μάρτυρας συζητήσεων είτε απαισιόδοξων είτε άκρως υπολογιστικών, χωρίς να υπάρχει χώρος για την ύπαρξη κάποιου συναισθήματος και αισιοδοξίας.

Δε ξέρω ασφαλώς αν πρέπει να αποδοθεί στην οικονομική κρίση, η οποία μαστίζει την τελευταία πενταετία και είναι αλήθεια πως έχει αφαιμάξει μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ή σε κάτι άλλο. Αυτό το «κάτι άλλο» δεν απέχει από την εποχή της εικόνας, που απορρέει από την άκρατη και άκριτη χρήση της τεχνολογίας και πιο συγκεκριμένα την χρήση των social media - βλ. Facebook, Twitter, Instagram κ.α. Όταν επιμελούμαστε ενδελεχώς την εικόνα μας για να πάρουμε όσο το δυνατόν περισσότερα likes ή να μας κάνουν follow, και κάπου έχουμε μπερδέψει την πραγματική από την πλαστή ζωή ή είναι συγκεχυμένα στο μυαλό μας, τότε φυσικό επόμενο είναι να ζούμε μόνο για την εικόνα μας, παραμελώντας κάθε τι παραπέρα.

 

Αμελούμε ν’ ασχοληθούμε με την έσωθεν εικόνα μας. Εν ολίγοις, παραγκωνίζουμε το διάβασμα μας - δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στο σχολικό, το οποίο διευρύνει τους ορίζοντες μας, σεργιανώντας τη σκέψη μας σε μονοπάτια μη γνώριμα μα όμορφα, ταξιδεύοντας μας σε εποχές όπου δεν έχουμε ζήσει μα ίσως θα θέλαμε. Όταν πρόκειται βέβαια για λογοτεχνία, ταυτιζόμαστε συχνά με κάποιον από τους ήρωες του έργου. Διαβάζοντας ένα βιβλίο, ίσως βρούμε κάπου στις σελίδες του σκόρπια συναισθήματα, τα οποία αρνούμαστε πεισματικά ότι υπάρχουν. Χαρακτηριστικότερο όλων, η αγάπη. Αν υπάρχει αγάπη, όλα τα άλλα βρίσκονται κάπου κοντά - ή μπορούν να δημιουργηθούν. Η αγάπη κάθε είδους, συνιστά κινητήρια δύναμη αυτού του κόσμου, είναι αναλλοίωτη και άφθαρτη. Δεν παύει ποτέ. Σκεφτείτε την η αγάπη του γονέα που δεν τελειώνει ποτέ, και είναι αυτή που τον επαγρυπνεί για την υγεία του παιδιού του, όσα χιλιόμετρα κι αν χωρίζουν τους δύο. Έπειτα, αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι από εμάς έχουμε φίλους, με τους οποίους είμαστε δεμένοι, κι αυτό που μας δένει μαζί τους δεν είναι ούτε οικονομικές συναλλαγές, ούτε τα check in και τα likes στο Facebook. Είναι η ανάγκη για επικοινωνία, για κατανόηση, για έναν δικό μας άνθρωπο που θα μας ακούσει στις δυσκολίες μας ή θα μοιραστεί μαζί μας τη χαρά μιας επιτυχίας. Με τον φίλο μας δένουν δεσμοί αγάπης, αφού δίχως να αγαπά κανείς τον άλλον, «κουμπώνεται», συγκρατείται, δε μοιράζεται ουσιαστικά κομμάτι της ζωής του. Ακόμη κι αν τύχει να χαθούμε με τους φίλους για μικρό ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, η φιλία μας δε παύει, τουναντίον τρέφεται από την απουσία, από τις κοινές αναμνήσεις όμορφων ή άσχημων στιγμών, μα κυρίως της αγάπης.

 

 

Η συντροφική αγάπη είναι κάτι που δε πρέπει επ’ ουδενί να παραμελείται ή να θεωρείται υποδεέστερο. Οι ερωτικές σχέσεις - με τον κατάλληλο πάντοτε άνθρωπο, είναι αυτές που θα κάνουν εσένα καλύτερο άνθρωπο, που θα σε φέρουν ένα βήμα παρακάτω κι ένα βήμα πιο μπροστά. Δεν αναφέρομαι στη συμβατική συμβίωση με ανθρώπους του έτερου φύλου, ούτε σε συναναστροφές αποκλειστικά σεξουαλικού χαρακτήρα, αλλά σε κάτι πιο ουσιαστικό. Ο άνθρωπος που θα επιλέξεις να μοιραστείς την ζωή σου, θα είναι εκείνος που θα ζήσει τις καλύτερες σου ημέρες και θα συμμεριστεί την ευτυχία σου, αλλά παράλληλα κι αυτός που στις χειρότερες ημέρες σου, δε θα σε εγκαταλείψει, θα σταθεί στο πλευρό σου και θα σε στηρίξει ώσπου να τις ξεπεράσεις. Είναι ο άνθρωπος που στις οικονομικές δυσκολίες δε θα διστάσει να αναζητήσει δεύτερη πηγή εισοδήματος, προκειμένου να  τα καταφέρετε μαζί. Οι δυσχερείς εξωτερικές συνθήκες ίσως επιφέρουν εσωτερικούς καβγάδες, μα το αμοιβαίο ενδιαφέρον και η υποστήριξη μένουν στοιχεία διαρκή και αδιαπραγμάτευτα. Με τον άνθρωπο αυτόν λοιπόν, δε μπορεί να σε δένει τίποτα άλλο παρά αγάπη και  έρωτας - γιατί ας μη παραβλέπουμε πως έρωτας είναι αυτός που πυροδοτεί το πάθος και συγχρόνως τον πόθο μεταξύ των δύο. Τα πάντα μαζί του ορίζουν και συνθέτουν τη μαγεία, η ολοκλήρωση της σχέσης είναι ιεροτελεστία. Εκεί συνειδητοποιείς πόσο αδιάφορες ήταν σχέσεις της μια βραδιάς ή σχέσεις-συμβιβασμοί, που ίσως αποπειράθηκες στο παρελθόν από φόβο μοναξιάς.

 

Εν κατακλείδι, το παρόν άρθρο αποσκοπεί στο να μας επαγρυπνήσει για την ζωή εκτός υπολογιστή - αν τυχόν έχουμε μπερδέψει την πραγματική με την εικονική ζωή, όπου υπάρχει ένας κόσμος γεμάτος όμορφα συναισθήματα, πολλά από τα οποία δυστυχώς έχουμε ξεχάσει.

 

ΥΓ1: η ιδέα του ότι η αγάπη είναι θεμέλιος λίθος της ζωής, απηχεί στην πραγματεία του Εμπεδοκλή περί φύσεως, σύμφωνα με την οποία το σύμπαν βασίζεται στην αλληλεπίδραση δύο αντικρουόμενων δυνάμεων, της φιλότητας και του νείκους, οι οποίες είναι αιώνιες και άφθαρτες και καθορίζουν τη συμπεριφορά μας.

ΥΓ2: σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω πως το Facebook αυτό καθεαυτό ευθύνεται για την απογύμνωση των ανθρωπίνων συναισθημάτων. Πολλές φορές γίνεται σαφές μέσα στο άρθρο, πως η αλόγιστη χρήση του από μεριάς μας είναι εκείνη που ευθύνεται, και συνακόλουθα εμείς οι ίδιοι, που επιμελούμαστε υπερβολικά την διαδικτυακή μας εικόνα έναντι της πραγματικής.

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review