Επιστροφή στην πληθωρικότητα

Αλλάζουν τα ήδη διαμορφωμένα πρότυπα, τα παγιωμένα και μονίμως σταθερά; Πόσο εύκολα επηρεάζονται από τις μεταβολές του κοινωνικού πλαισίου που τα κυοφορεί;

Και τα στερεότυπα; Είναι τόσο «στέρεα» όσο τους χρεώνουμε, ή μήπως η στέρεη τους φύση δέχεται καμιά φορά επιθέσεις από τις δυνάμεις της μεταβολής και της ανανέωσης;

 

 

Τέτοιους προβληματισμούς γεννά η ολοένα και πιο έντονη τάση «επιστροφής στην πληθωρικότητα» στο γυναικείο σώμα, που υποστηρίζεται από έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό γυναικών ανά τον κόσμο. Δεν είναι εύκολο να συγκαταλεχθεί ολοκληρωτικά ούτε στα δημοφιλή trends αλλά ούτε και στο στο σώμα του φεμινιστικού κινήματος, ωστόσο, η στροφή στη φυσικότητα ως αποτέλεσμα της απόρριψης του ανορεξικού μοντέλου, είναι αναμφισβήτητα μια ελπιδοφόρα αχτίδα φωτός.

 

Για δεκαετίες τα media προέβαλλαν σε διαδοχικά ρεπορτάζ από τη μια πλάνα των μανεκέν με τέλειες αναλογίες στα catwalks και από την άλλη φωτογραφίες σκελετωμένων έφηβων κοριτσιών που στην προσπάθεια τους να ανταποκριθούν στο κοινώς αποδεκτό ως καλαίσθητο, έπεφταν στην παγίδα της νευρικής ανορεξίας. Και την ίδια στιγμή που η ιατρική κοινότητα πάλευε για μια σανίδα σωτηρίας στα χιλιάδες θύματα των διατροφικών διαταραχών, η μόδα...συρρίκνωνε κυριολεκτικά τα πρότυπά της. Και κάπως έτσι η ομορφιά είχε ταυτιστεί τόσο στη βιομηχανία της μόδας και στα μέσα, όσο και στην καθημερινότητα με την αποστέωση, και το zero size είχε γίνει ένα από τα ισχυρότερα trends.

 

Αν το θέμα ερευνηθεί από μια κοινωνιολογική σκοπιά, εύκολα θα υπαχθεί στην γενική τάση των κοινωνιών να έχουν ως ζητούμενο το άκρως αντίθετο της υπάρχουσας κατάστασης. Και αν σε μια κοινωνία απόλυτης αφθονίας και σπατάλης ζητούμενο ήταν η λιτότητα, ακόμη και στη σάρκα, μήπως μια κοινωνία βουτηγμένη στη λιτότητα και τη στέρηση ποθεί και λατρεύει το «πολύ» και το «πληθωρικό»; Άλλωστε, δε θα ήταν η πρώτη φορά που θα άλλαζαν έτσι τα πρότυπα ομορφιάς. Στο Μεσαίωνα και καθ΄όλη την Αναγέννηση, η χυμώδης γυναίκα όχι μόνο θεωρούνταν πρότυπο υγείας και οικονομικής επιφάνειας - δεν ήταν λίγοι οι άνθρωποι που λιμοκτονούσαν παράλληλα, αλλά και αντικατόπτριζε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό status, μια ευγένεια στην καταγωγή.

 

 “Οι τρεις Χαριτες” Peter Paul Rubens

 

Αρκεί κανείς  να ρίξει μια ματιά στα μοντέλα των έργων του Rubens ή του Titiano για να συνειδητοποιήσει πως ακόμη και το ύψιστο πρότυπο της γυναικείας σεξουαλικότητας, η θεά Αφροδίτη, αποδιδόταν με... πιασίματα. Στην ίδια φιλοσοφία κινήθηκαν και έργα του μεταγενέστερου Αργεντινού ζωγράφου Fernando Botero, ο οποίος χρησιμοποιώντας την υπερβολή, απεικόνισε συχνά σώματα ευτραφών γυναικών με στόχο να προκαλέσει και να εξοικειώσει, στη συνέχεια, με ένα ρεαλιστικό θέαμα. Αν μάλιστα αποδεχτούμε την άποψη ότι η τέχνη  είναι ένας μεγάλος κοινωνικός καθρέφτης, που όσο κι αν παραμορφώνει το είδωλό της εκείνο αντιστοιχίζεται πάντα με ό,τι στέκεται μπροστά, μπορούμε να διακρίνουμε τη «διαταραχή» που έχει υποστεί αυτό το πρότυπο σε βάθος χρόνου σε ρεαλιστικό επίπεδο.

 

 “Woman Reading” Fernando Botero

  

Πολλές έρευνες έχουν διενεργηθεί από Πανεπιστήμια των Η.Π.Α με αντικείμενο τις προτιμήσεις του ανδρικού φύλου σχετικά με το γυναικείο σώμα.

Πρόσφατη έρευνα του πανεπιστημίου Georgia Gwinnett της Georgia απέδειξε ότι οι άνδρες «εθίζονται στις γυναικείες καμπύλες», και μάλιστα ότι η δραστηριότητα που παρατηρήθηκε στον εγκέφαλο των συμμετεχόντων προσεγγίζει εκείνες που παρατηρούνται  σε εθισμένους σε αλκοόλ και ναρκωτικά.

 

Ταυτόχρονα σχεδόν, η Disney έλαβε το αίτημα ενός μικρού κοριτσιού για την δημιουργία σειράς plus-size πριγκιπισσών. Το ζήτημα, λόγω πρωτοτυπίας και τόλμης, πήρε τη μορφή δημοψηφίσματος στην ιστοσελίδα της Guardian, και παρ’όλο που η απήχησή του υπήρξε τεράστια, οι ίδιες οι γυναίκες καταψήφισαν σε ποσοστό 82% την ιδέα της plus size σειράς της Disney, με επιχείρημα τον κίνδυνο στροφής προς την παχυσαρκία μέσω της αλλαγής του προτύπου. "Είμαστε λοιπόν εμείς οι ίδιες που μεγαλώνουμε το φίδι στον κόρφο μας;", αναρωτιούνται οι σύγχρονες φεμινίστριες την ίδια στιγμή που εκδίδουν γυναικεία περιοδικά όπως το “CURVY” με plus-size μόδα, και λανσάρουν σε σελίδες όπως το Plus size Modeling, φωτογραφίες με ζουμερές κούκλες Barbie.

 

“Είκοσι χρόνια πριν, το μέσο μοντέλο ζύγιζε 8% λιγότερο από τη μέση καθημερινή γυναίκα. Σήμερα ζυγίζει 23% λιγότερο”, δηλώνει το plus size μοντέλο Katya Zharkova στο plus.model.mag.com“Υπάρχει ανάγκη να κάνουμε κάτι για αυτό“, συμπληρώνει. Και δεν είναι η μόνη. Χιλιάδες συνάδελφοι της σε όλον τον κόσμο απασχολούνται σε καμπάνιες με μεγάλα νούμερα γνωστών πολυεθνικών και συμμετέχουν σε φωτογραφήσεις για μεγάλα περιοδικά. Είναι γεγονός ότι η στροφή που συντελείται ενάντια στο zero size modeling δεν είναι αμελητέα. Ζωντανή απόδειξη, το φετινό ημερολόγιο της Pirelli, που θα φιλοξενήσει ανάμεσα στις αποστεωμένες παρουσίες των συνήθων μοντέλων του, όπως η Adriana Lima, εκείνη της χυμώδους Candice Huffine. Η ίδια πρωταγωνίστησε και στο εξώφυλλο της ιταλικής VOGUE μαζί με τη συνάδελφο της Robyn Lawley σε ένα αφιέρωμα στον πληθωρικό αισθησιασμό μέσα στο 2012.

 

Candice Huffine for Pirelli Calendar

  

Αυτή τη στιγμή, τα  oversized μοντέλα κατακλύζουν με τους λογαριασμούς τους τα social media, διοργανώνουν catwalks για την προβολή συλλογών με αποκλειστικό κοινό τις ζουμερές και είναι περιζήτητα για συνεντεύξεις και αφιερώματα στα περισσότερα περιοδικά μόδας. Ποιος έκανε όμως την αρχή; Το πρώτο plus size model φαίνεται να εμφανίστηκε το 2008 στο America’s Next Top Model και ακούει στο όνομα Whitney Thompson.

 

 Whitney Thompson

 

Και δεν είναι μόνο ο χώρος της μόδας που έχει «σηκώσει μπαϊράκι» και ζητά επιστροφή στη φυσικότητα. Η διεθνής “showbiz” πρώτη άρχισε να βροντοφωνάζει το δικαίωμα  της γυναίκας στα... πιασίματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η μήνυση της Beyoncé  προς τη γνωστή πολυεθνική ρούχων H&M για το Photoshop που δέχθηκαν οι γλουτοί της χωρίς την άδεια της σε καμπάνια του περασμένου καλοκαιριού, αλλά και οι συνεχείς προκλητικές εμφανίσεις της Kim Kardashian, που ευθύνεται σε  μεγάλο βαθμό για την επιστροφή των «έντονων καμπυλών» στα διεθνή trends.

 

Beyoncé for H&M (φωτογραφία μετά το photoshop)

 

 

Kim Kardashian

 

Τελευταία αναφέρεται η πολυβραβευμένη Adele που κατάφερε - μολονότι έξω από κάθε καλούπι, να στηρίξει την επιτυχημένη της καριέρα στη διεθνή μουσική σκηνή αποκλειστικά στην αφοπλιστική της φωνή και στο πρόσωπο της. «Άσχετα  με το πως δείχνεις, νομίζω το κλειδί της ευτυχίας είναι να είσαι χαρούμενη με τον εαυτό σου», δήλωσε στη VOGUE δυο χρόνια πριν  ως απάντηση στα σχόλια του Karl Lagerfeld για το σώμα της, υποστηρίζοντας  την γυναικεία πληθωρικότητα.

 

Adele

 

Και φτάνοντας στο φετινό καλοκαίρι, ραγδαία παρατηρείται η αύξηση των πολυεθνικών που εντάσσουν πια στις μόνιμες συλλογές τους τα Plus. Η H&M  και τα Marks & Spencer είναι μόνο δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα εταιρειών που εισάγουν στο πρόγραμμα marketing τους μια πολιτική σεβασμού στη γυναικεία πληθωρικότητα. Παράλληλα κινούνται fashionblogs για plus size γυναίκες με συμβουλές και προτάσεις, λογαριασμοί στο twitter και το Instagram με εκατομμύρια followers και στόχο να υπερασπιστούν τις καμπύλες. Κι αν αναρωτιέστε για τα virals του φετινού καλοκαιριού, οι φωτογραφίες των hashtags #fatkini, #LoseHateNotWeight και #love_your_body είναι ένα μόνο δείγμα της τεράστιας κίνησης εκατομμυρίων ζουμερών γυναικών στον πλανήτη που δε ντρέπονται για το σώμα τους και φωτογραφίζονται με το μαγιό τους στην παραλία!

 

Η Robyn Lawley και άλλα plus size models για την καλοκαιρινή καμπάνια του swimsuits4all

 

Φωτογραφία από το hashtag #fatkini στο instagram

  

«Και τελικά;», θα ρωτήσει κάποιος. «Φως στο τούνελ βλέπουμε;». Βλέπουμε, και είναι κι εκτυφλωτικό, θα απαντήσω εγώ. Γιατί αν σε μια βιομηχανία μόδας που κινεί τα νήματα των διεθνών προτύπων ομορφιάς ο ρους κάνει να αλλάξει μερικές δεκαετίες, κι αν τώρα βρισκόμαστε στη στροφή, τότε υπάρχει χώρος για αλλαγή. Μια αλλαγή που θα προσγειώσει τα catwalks στην πραγματικότητα και θα ενθαρρύνει τη φυσική ομορφιά και τα μοναδικά «ψεγάδια» στα γυναικεία σώματα.

 

Γιατί κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στη περιποίηση και τη φροντίδα του εαυτού της. Και γιατί η ομορφιά, στην τελική, δεν μετριέται ούτε με ζυγαριές ούτε με μεζούρες! Μετριέται με χαμόγελα, χτύπους καρδιάς, λάμψεις στα μάτια, σίγουρα βήματα και κινήσεις όλο αυτοπεποίθηση!

 

Κι αυτό είναι το μεγάλο μήνυμα. Αγάπα το σώμα σου, μιας και ζεις σ’αυτό. Κι όταν το αγαπήσεις, κάνε τους άλλους να το λατρέψουν.

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review