Γάζα: εμπιστευτικό

Δε θα γράψω ένα ακόμη κείμενο για το τι ακριβώς γίνεται στη Λωρίδα της Γάζας, ούτε για να αναλύσω το background των μαχών που προηγήθηκαν εδώ και περίπου 60  χρόνια. Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, οι νεκροί, από τότε που ξεκίνησαν οι επιθέσεις του Ισραήλ πριν 13 μέρες, έχουν φτάσει τους 510, και οι περισσότεροι απ’ αυτούς είναι άμαχοι και μικρά παιδιά.

 

 

Το φοβερό είναι πως, για να υπάρξει ένας πόλεμος χρειάζονται πολλές συνιστώσες. Η κυριότερη εξ’ αυτών είναι να υπάρχουν δύο αντίπαλοι στρατοί. Αυτή τη στιγμή έχουμε απ’ τη μια έναν εκ των καλύτερων στρατών του πλανήτη, τον IDF, και από την άλλη ένα κράμα ανταρτών, παραστρατιωτικών και τρομοκρατών (για πολλές χώρες του κόσμου), χωρίς κάποιον  ιδιαίτερο ή βαρύ οπλισμό (οι ρουκέτες και οι πύραυλοι είναι σοβαρά όπλα, αλλά άρματα μάχης και αεροπορική δύναμη δεν υπάρχουν καν για τη Χαμάς), χωρίς σαφή οργάνωση και στρατηγική. Αυτό που συμβαίνει στη Γάζα είναι, γι' ακόμα μια φορά, ένα είδος γενοκτονίας. Ένας αφανισμός δίχως τέλος. Δεν είναι πόλεμος.

 

Όσο τα πράγματα στη Παλαιστίνη χειροτερεύουν, η Διεθνής Κοινότητα μένει και πάλι άπραγη απέναντι στο παλαιότερο πρόβλημα όλων των εποχών. Εκκλήσεις για ειρήνη, παροχή στοιχειώδους βοήθειας για τους αμάχους τραυματίες, αλλά και επιβράβευση του Ισραήλ από ορισμένους ηγέτες, λόγω του «δικαιώματός του στην άμυνα». Τα πράγματα έχουν εκτραχυνθεί επικίνδυνα και το θέμα τελικά δεν είναι ποιος έχει δίκιο ή άδικο, αλλά το πώς θα σταματήσουν να χάνονται τόσες ζωές, τόσο γρήγορα και τόσο τυφλά.

 

 

Για να μη μακρηγορώ, οφείλω να αναφέρω μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη που διάβασα τις τελευταίες μέρες σχετικά, ότι πρόκειται για την πιο «ηλίθια» και «ανώφελη» σύγκρουση όλων των εποχών. Παρακάμπτοντας τη κυριολεκτική έννοια των λέξεων, μπορώ, πράγματι, να εκφράσω την άποψη ότι η συγκεκριμένη εχθροπραξία δε θα επιφέρει ουσιαστικά κανένα μα κανένα πρακτικό αποτέλεσμα και για τις δύο πλευρές. Θα οδηγήσει, όταν τερματιστεί, σε μια ακόμα πλαστή περίοδο ειρήνης ανάμεσα στους εμπλεκόμενους και ένα τρομακτικά πρόσφορο «έδαφος» για εκ νέου «καλλιέργεια» μίσους και μένους εκατέρωθεν. Η πολιτική άνοδος της Χαμάς στις βουλευτικές εκλογές του 2008, δημιούργησε αυτόματα τη δεύτερη όψη του Παλαιστινιακού νομίσματος. Η εξτρεμιστική πολιτική της θέση και η βίαιη μορφή αγώνα της κατά του Ισραήλ, δίνει το «πάτημα» ώστε να συνεχίζεται η κονιορτοποίηση μιας περιοχής, που θα μπορούσε να είναι ανεξάρτητο κράτος, και ο αφανισμός ολόκληρων γενεών Παλαιστινίων, που μεγάλωσαν και μεγαλώνουν μέσα στο μίσος και την οδύνη των νεκρών τους, συνεχίζοντας έτσι τον φαύλο κύκλο του αίματος.

Η λύση είναι απίστευτα πολύπλοκη, αλλά επιτέλους κάποιος πρέπει να τη δώσει. Πόσο πια θα βυθιστεί στο αίμα η Μέση Ανατολή;

 

 

Λευτέρης Γκύζης

21/07/2014

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review