Περπατώντας στην Αθήνα #2: Κολοκοτρώνη

Λατρεύω το κέντρο της Αθήνας. Όσες φορές κι αν το πω ή το γράψω, δε θα μπορέσω να κάνω κάποιον που με ακούει ή με διαβάζει να βιώσει επαρκώς το αίσθημα που με κυβερνά στους δρόμους του κέντρου, εάν δεν το αισθάνεται πριν από μόνος του.

Το πρωί μου αρέσει να περπατάω και να χαζεύω σε βιτρίνες μικρών παλαιοπωλείων, βιβλιοπωλείων, μαγαζιών με αντίκες ή vintage ρούχα. Να πίνω τον καφέ μου και να διαβάζω ένα βιβλίο σε καφετέριες με μουσικές άλλων εποχών. Το μεσημέρι να τρώω κάθε φορά και κάπου διαφορετικά, σε κάποιο καινούριο εστιατόριο από τα τόσα που δεν θα προλάβω μάλλον ποτέ να γυρίσω! Και το βράδυ, αχ το βράδυ πόσο λατρεύω τους αθηναϊκούς δρόμους! Τα μικρά σοκάκια που μπορείς να χαθείς, να περπατήσεις, να αφουγκραστείς ήχους μιας εποχής που η φωτιά της τρεμοπαίζει σαν κερί που φυσάς, όμως δε σβήνει.

 Οδός Κολοκοτρώνη.

Κάποιοι θα την ξέρουν για τα μαγαζάκια με τα υφάσματα, τα μαλλιά, τις κλωστές και τα παπούτσια. Ακόμη στέκουν αγέρωχα στα ίδια σημεία. Άλλοι ίσως όμως να μη γνωρίζουν καν πού βρίσκεται. Θα μαντεύουν μάλλον μονάχα πως ονομάστηκε έτσι από τον ήρωα της ελληνικής επανάστασης, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Όμως θα υπάρχουν σίγουρα και άλλοι, που όχι μόνο τη γνωρίζουν, αλλά έχουν ανακαλύψει και τους θησαυρούς που κρύβει στον διάβα της. Τα μπαρ που υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν, και άλλα που ανοίγουν το ένα μετά το άλλο σα λουλούδια που ανθίζουν την άνοιξη. Κάποια με ιστορία, χρόνια παρουσίας και δυνατή μυρωδιά παλαιωμένου κρασιού, κι ορισμένα νέα, φρέσκα, ζουμερά και φρουτώδη. Το καθένα πάντοτε με μία δική του, μοναδική γεύση και υφή.

 

Ξεκινώντας από ψηλά, κοντά στο κτήριο της παλιάς Βουλής, το 9 – βαφτισμένο μάλλον από τη διεύθυνσή του, είναι ένα νεοαφιχθέν μπαρ, που μέσα στα δύο χρόνια που μετρά έχει εδραιωθεί για τα καλά στην οδό Κολοκοτρώνη. Τα ποτά του, ένα συνονθύλευμα μπαχαρικών και μαρμελάδων, απολαμβάνονται σε έναν urban χώρο διακοσμημένο με βιβλιοθήκες σε γήινα, ζοφερά χρώματα. Από τα μεγάφωνα θα ακούσει κανείς ήχους rock, soul αλλά και jazz sessions, αναλόγως την ώρα και τη διάθεση.

Μπορεί το La vie en rose να είναι ταυτισμένο με την Edith Piaf, μα το La vie en Rock επί του αριθμού 11, είναι σίγουρα συνδυασμένο με rock μουσικές και δη με τη Janis Joplin που σε καλωσορίζει και σε υποδέχεται στον χώρο ήδη από τον τοίχο της! Ένα πορφυρό μαγαζί, με retro-alternative διακόσμηση και rock κυρίως μουσικές προηγούμενων δεκαετιών. Τα ποτά του κοστίζουν γύρω στα 7 ευρώ.

Προχωρώντας όμως, θα συναντήσει κανείς κι άλλο ένα ιδιαίτερο μαγαζί στους αριθμούς 15-17, που ακούει στο όνομα Monk. Εδώ θα μπορούσε να συχνάζει κι ο ομώνυμος detective, μιας και οι κρυστάλλινες τζαμαρίες του είναι πάντοτε πεντακάθαρες, όπως κι οι λευκοί του τοίχοι. Όποιος περάσει την είσοδό αυτού του μπαρ, ίσως ανακαλέσει τα λόγια του Τζον Ντον «Για ποιον χτυπά η καμπάνα; Χτυπά για εσένα.», αφού καμπάνες τεραστίων διαστάσεων κρέμονται από το ταβάνι. Στο happy hour (18.00 – 21.00) τα ποτά κοστίζουν 5 ευρώ, ενώ τα cocktails 7.

Στον αριθμό 25, στη Στοά Πραξιτέλους, κρύβεται το Bartesera, που στα φετινά του γενέθλιά πρέπει να σβήνει 8 ή 9 κεράκια. Καταλαμβάνοντας τόσο τη στοά, όσο και τα δύο κτήρια αριστερά και δεξιά, από τη μία λειτουργεί μόνιμα το μπαρ, ενώ λίγο παραδίπλα φιλοξενεί ενίοτε εκθέσεις τέχνης, χαρίζοντας ζωντάνια και μπόλικη δόση φαντασίας. Τα ποτά κοστίζουν 7 ευρώ.

Τελευταίο, άφησα το πολύπλευρο και πασίγνωστο Booze Cooperativa, στον αριθμό 57, ένα ίσως από τα πιο παλιά στέκια της Αθήνας, αφού μετρά χρόνια λειτουργίας από το 1989! Ένα στέκι εναλλακτικό, καλλιτεχνικό, φιλόξενο, που ξεχειλίζει δημιουργικότητα και γούστο, όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου. Όσοι αγαπούν το σκάκι, θα πρέπει σίγουρα να περάσουν τη βαριά του πόρτα και να εισχωρήσουν στον ψηλοτάβανο χώρο του για να αντικρίσουν τις στημένες σκακιέρες στο πελώριο τραπέζι μπροστά στο μπαρ. Το σύνδρομο της κακιάς βασίλισσας ακμάζει, αφού ματαιόδοξες υπάρξεις (ένοχη και η συντάξασα) μπορούν επί ώρες να κοιτάζουν το είδωλό τους στον μεγαλειώδη καθρέφτη κοντά στην είσοδο. Εκτός των δύο μπαρ του, το Booze περιλαμβάνει και χώρο βιβλίων και παρουσιάσεων - τον λεγόμενο Etage Litteraire, χώρο σεμιναρίων, αλλά κι ένα εστιατόριο, το Γκελ bistro, με ιδιαίτερες γεύσεις και εξαιρετικές τιμές που θα σας αφήσουν θετικότατα άναυδους.

Όσοι από εσάς λοιπόν θέλουν να παρευρεθούν σε εκθέσεις εικαστικών, θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, δίσκων, ταινιών, σε συναυλίες και ό,τι άλλο καλλιτεχνικό θέλει προκύψει, δεν έχουν παρά να κάνουν στέκι τους το Booze. Κι αν επιπλέον κάποιος αμφιταλαντεύεται για το τι να ψηφίσει στις εκλογές που πλησιάζουν – και είναι παράλληλα καπνιστής, οι πολύχρωμες Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. που κρέμονται στο ταβάνι προτείνουν μια πολύ ασυνήθιστη μα έξυπνη ιδέα!

Όχι πως το λατρεύω, μα το Booze είναι ένας χώρος που οφείλει κανείς να επισκεφθεί, έστω και μια φορά! Κι αν (λέω, αν!) δε το ερωτευτεί παράφορα, αρκεί μάλλον να συνεχίσει τη βόλτα του επί της Κολοκοτρώνη, ώσπου να συναντήσει το επόμενο στέκι που θα του ταιριάξει!

 

Χριστίνα Καλογεροπούλου

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review