Κατάδικος μου!

Πόσο δικός μας άραγε θα μπορούσε να είναι κάποιος; Ποια εσωτερική ανάγκη μας κάνει να επιζητούμε την κτήση; Τι είδους αρρωστημένο παιχνίδι της μοίρας είναι αυτό που μας κάνει ενώ προσπαθούμε να φυλακίσουμε κάποιον, να φυλακιζόμαστε οι ίδιοι; 

 

 

Τέτοιου είδους ερωτήματα τίθενται στον θεατή κατά τη διάρκεια της παράστασης «ο Κατάδικός μου» της Ελένης Ράντου. Όπλο της για να περάσει εύπεπτα τα μηνύματα που θέλει, ήταν όπως πάντα το χιούμορ. Έξυπνες ατάκες και λογοπαίγνια βοηθούσαν τον θεατή να "αντέξει" τις αλήθειες του έργου, δίχως όμως σε καμία περίπτωση να απαξιώνονται τα προβλήματα που παρουσιάζονται. 

 

Η πρωταγωνίστρια του έργου, η Καίτη, έχει εγκαταλειφθεί από τον άντρα της, φροντίζει τον άρρωστο με Αλτσχάιμερ πατέρα της στο νοσοκομείο, και για να αντέξει όλη αυτή την κατάσταση λαμβάνει θεραπεία με αντικαταθλιπτικά. Το έργο ξεκινά με μια σκηνή όπου η Καίτη γυρνά στο σπίτι της, μέσα στο οποίο βρίσκεται ο Ιρανός διαρρήκτης Καρίμ, ο οποίος και δραπετεύει. Το ίδιο βράδυ σε άσχετο χρόνο και χώρο, ο πρώην άντρας της Καίτης, ο Γιάννης, χτυπάει κατά λάθος με το αυτοκίνητο του τον Καρίμ. Το περιστατικό φέρνει τον Γιάννη πίσω στο σπίτι με την Καίτη, και τον τραυματισμένο στο πόδι Καρίμ στο ίδιο δωμάτιο νοσοκομείου με τον πατέρα της Καίτης. Μια ιστορία γεμάτη ανατροπές, συμπτώσεις και έντονο συναίσθημα, δημιούργημα της Ε. Ράντου και της ομάδας της, που απέσπασε το 2012 το βραβείο Δραματουργίας Κάρολος Κούν.

 

Μέσω του Καρίμ ως χαρακτήρα, το έργο περνά και μηνύματα με ανθρωπιστική και ελαφρώς πολιτική χροιά. Η Καίτη μαθαίνει ότι η ικανότητα των ανθρώπων να αγαπούν δε γνωρίζει χρώμα ή σύνορα. Ο «αλλοδαπός εγκληματίας» Καρίμ της πρώτης σκηνής του έργου, μετατρέπεται στον «Άνθρωπο» Καρίμ. Ιδανικά, όπως η Αγάπη και η Οικογένεια, είναι πανανθρώπινα και δεν εξαρτώνται από την φυλετική καταγωγή. Μέσω της παράστασης περνά στον θεατή διακριτικά ένα αντιρατσιστικό και ανθρωπιστικό μήνυμα.

 

«Φοβάσαι περισσότερο όταν τα έχεις όλα», εκφράζει η Καίτη στην παράσταση. Και πράγματι, υπάρχει άραγε μεγαλύτερος φόβος από το να χάσεις όσα έχεις με κόπο κερδίσει, σε όσα έχεις επενδύσει μια ολόκληρη ζωή, όσα τίποτε δε θα μπορούσε ποτέ να αντικαταστήσει;

Πώς όμως μπορείς να αγαπήσεις κάποιον όταν δεν επικοινωνείς μαζί του; Ποιο μαζοχιστικό κομμάτι του εαυτού σου σε πιέζει να αναλώνεσαι σε μια σχέση ολάκερα μονόπλευρη;

 

 

Η ερμηνεία της Ε.Ράντου ήταν καθηλωτική. Ακούμε κατά καιρούς για σπουδαίους ηθοποιούς και πόσο καλά παίζουν το ρόλο τους. Η Ελένη Ράντου δεν έπαιζε την Καίτη. Η Ελένη Ράντου ήταν η Καίτη. Και μαζί της γινόμασταν και μεις. Είναι σπουδαίο να βλέπεις έναν άνθρωπο να λυγίζει, να σπάει μπροστά στα μάτια σου, να κλαίει, να προσπαθεί να συνέρθει και να νιώθεις την ανάγκη να του συμπαρασταθείς, ακόμη και να τον αγκαλιάσεις.

«Ηθοποιός σημαίνει φως», λέει η Ε.Λαμπέτη, και εάν κάτι κατάφερε η Ε. Ράντου στα σίγουρα, αυτό ήταν να ρίξει φως στα ευαίσθητα σημεία της ψυχής μας, τα ευάλωτα, τα φθαρτά, που πριν προσπαθήσουν αντανακλαστικά να προστατεύσουν τον εαυτό τους, θα αυτοθυσιαστούν για να προστατεύσουν τον Άλλο.

 

Με όλη μου την ψυχή λοιπόν και εκ μέρους όλων των θεατών της παράστασης, σας ευχαριστώ κ. Ράντου. Σας ευχαριστώ που, έστω και για λίγο, γίνατε καταδική μας!

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο: Ελένη Ράντου, Σ. Γανωτή, Ν. Σταυρακούδης

Διάρκεια: 150’ 

Σκηνοθεσία: Γ. Παλούμπης

Παίζουν: Ε. Ράντου, Π. Δαδακαρίδης, Ο. Αυγουστίδης

 

Το εισιτήριο είναι διαμορφωμένο στα 15 ευρώ προπώληση, και στα ταμεία στα 15 ευρώ μειωμένο (φοιτητες, ΑΜΕΑ, ανεργοι) και 18 ευρώ γενική είσοδος.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ 

3/9/2014 - Σέρρες, Αμφιθέατρο ΤΕΙ

4/9/2014 - Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους

5/9/2014 - Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους

7/9/2014 - Αιγάλεω, Δημοτικό Θέατρο "Αλέξης Μινωτής"

12/9/2014 - Παπάγου, Δημοτικό Κηποθέατρο

 

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review