L'ecume d'amour

Μέσα σου συνυπάρχει η τάξη του χάους, η γαλήνης της κόλασης. Τη μέρα είσαι αλήθεια, μα το βράδυ, ολέθριο ψέμα. Πάω να σε αγγίξω μα έχεις κιόλας φύγει. Μεταβάλλεσαι διαρκώς, παίρνοντας τη μορφή των ανθρώπινων πραγμάτων. Όπου κι αν είμαι, νιώθω το βλοσυρό σου βλέμμα να με σιγοκαίει, να με επεξεργάζεται λεπτομερώς, να προσπαθεί να με αποκρυπτογραφήσει.

 

Μανιωδώς με οδηγείς στα πρόθυρα της τρέλας. Δεν μπορείς να με διαβάλλεις, δεν μπορείς να με προσδιορίσεις προσάπτοντας μου επιθετικούς προσδιορισμούς. Δεν μπορείς να διαβάσεις το κρυμμένο νόημα πίσω από τις λέξεις μου, μάταια προσπαθείς. Δεν μπορείς να μου χρεώνεις πως δεν γράφω ποίηση πια. O κυνισμός σκότωσε τη ποιητικότητα του λόγου μου ή απλά η πραγματικότητα; Ακούω ξεκούρδιστες νότες από το παμπάλαιο πικάπ για να καλύψω τα μεγάλα κενά της σιωπής. Δεν κοιτάω στο καθρέφτη για να μη σε δω, μου φτάνει που σε νιώθω μέσα μου. Με έχεις κυριεύσει καταχθόνιε δαίμονα.

 

 

 

Το κρασί
στα γλυκά
τα δυο σου χείλη ευόδωσε
ιαματικό Απρίλη

 

Το λουλούδι μεγαλώνει,
μες τους πνεύμονες
βλαστάρια
απλώνει

 

Ω Θέα Αφροδίτη,
αστέρι του θρήνου, οπλίζεις
το τόξο με βέλη,
δε σε μέλλει

 

Δε διδάχτηκες
απ'τα ίδια σου λάθη
αυτό - τιμωρία για μια
ανεπιστρεπτί αγάπη;

 

Σκοτοδίνη σε έλουσε
ο αγαπητικός σου, ο Άδωνις
στροβιλίζοντας σε στο τέλμα
της Ιονίου θαλάσσης

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review