Ξημέρωσε στην οδό Αθηνάς

Όταν ανατέλλει ο αστός ήλιος
πέρα απ΄ τη ζώνη του έκπληκτου χρόνου μου
ο αέρας γεμίζει με γκρεμισμένες ώρες
εξοστρακισμένες σε σκοτεινούς τοίχους.


...
Τα περιστέρια πέταξαν ψηλά απ΄ τα ακρόστεγα
κρύβοντας το φως κάτω απ΄ τα φτερά τους.
...


Ένας γέρος – μα είναι γέρος; -
ξύπνησε έξω από την παλιά εγκαταλειμμένη αποθήκη
είχε αποκοιμηθεί μόνος με την παλιά τρύπια κουβέρτα
κι η χθεσινή νύχτα του φάνηκε πιό κρύα.
...


Οι ξεβαμένες πόρνες των φτηνών ξενοδοχείων
έσερναν τα πληγιασμένα κορμιά τους
με μάτια κόκκινα και πρησμένα σαν από κλάμα
ήταν τόσο δυσάρεστο για μιά ακόμη φορά
το κρασί της περασμένης νύχτας
μέχρι το επόμενο ξέσπασμα της φθίσης
στο ημίφως της οδού Αθηνάς.
...

 

 

Τους έβλεπα μπροστά μου ανθρώπους και πουλιά
που πλένονταν στο συντριβάνι και μετά χώρισαν
περιπλανήθηκαν στη πόλη και ξανασυναντήθηκαν
μ΄ ένα τέλειο συγχρονισμό
στα κτίρια των βρώμικων δημόσιων υπηρεσιών
και δεν θέλουν να σκορπίσουν τον εαυτό τους
ανάμεσα στον οίκτο και στον φόβο
χωρίς ούτε ένα δέντρο που να μπορεί να φυλακίσει τον άνεμο.
...


Ακατάστατα λικνιζόμενη πόλη στο ρυθμό του παλιού ρεμπέτικου
υποχωρούσε και ξανάρχονταν στη θέση της
άρχισαν πάλι να αναβοσβύνουν τα φανάρια κυκλοφορίας
για τους πολυάσχολους, ανέραστους, σπουδαίους ημερήσιους περαστικούς.
...


Θα καθήσω στο υπόγειο του ουρανού μου
αναρριχώμενος με μιά κόκκινη κλωστή
προς μιά ανείδωτη υπόσταση.
Μπορείς να φορέσεις τα μάτια μου;

 


 

[στην Αρχόντισσα των Χαφτείων που μου ψιθύρισε ότι όλα τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν]

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review