Ανόητη προσμονή

- Ήθελα να' μαι πάντα ελεύθερη, Φώτη. Ήθελα να τα γνωρίσω όλα. Χάθηκα. Μα ένιωθα πάντα πως κάπου με περίμενες. Πίσω από τα σύννεφα που μου' ριχναν την καταιγίδα έβλεπα το δικό σου χαμόγελο. Ήξερα πως εσύ κι εγώ, όσο και να σε πλήγωσα, κάποια μέρα δε γίνεται, παρά να βρεθούμε μαζί. Ήρθα... Είμαι σίγουρη πως σ' αγαπώ. Πάντα σ' αγαπούσα. Αλλά φοβόμουνα ν' αράξω στο λιμάνι σου.

 

[...]

 

- Ήσουνα ό,τι πιο όμορο είχα στη ζωή. Πάντα σ' αγαπώ. Μα δε γίνεται τώρα πια να είμαστε μαζί. Δε γίνεται (...) για να χαρίσω στον εαυτό μου ένα όνειρο. Ένα όνειρο, που θα κρατήσει λίγο, Μαρουσάκι μου.

 

[...]


- Γιατί δε με περίμενες;
- Μμ... Γιατί ήξερα πως δε θα' ρθεις ποτέ. Ούτε και τώρα ήρθες για να μείνεις. Μην ξεγελάς τον εαυτό σου, Μαρουσώ. Τίποτα δεν αγάπησες πραγματικά. Τίποτα... Εκτός από τους ανέμους. Τους ανέμους παίρνεις ξωπίσω, και τριγυρνάς σαν πεταλούδα μαζεύοντας την κίτρινη σκόνη των λουλουδιών. Πάντα θα φεύγεις. Γιατί έτσι είσαι. Μια πεταλούδα, που δεν αγάπησε ούτε τα φτερά της. Κι εγώ πάντα, θα σε σκέφτομαι και θα σ' αγαπώ. Πάντα!


Από το βιβλίο «Το χρώμα του Φεγγαριού» - Αλκυόνη Παπαδάκη

 

 

Έτσι δεν είναι; Σοφά τα λέει η γιαγιά Αλκυόνη. Όποιος δεν είναι δικός σου από την αρχή, δε θα γίνει ποτέ.


Μπορεί να' ρχεται αραιά και που, αλλά άγκυρα στο λιμάνι σου δε θα ρίξει, πάντα θα φεύγει για άλλες θάλασσες, θα κυνηγά κι αλλόυ, άλλες χίμαιρες. Κι όταν καραβοτσακιστεί, θα' ρθει εκεί που ξέρει πως μπορούν να του γιατρέψουν τα συντρίμμια, θα μείνει. Kι όταν νιώσει τη δύναμη, ξανά κι απ' την αρχή.


Δεν ισχύει πάντα το ρητό «Αν αγαπάς κάτι ασ' το να φύγει, αν γυρίσει είναι δικό σου κ.ο.κ. », όπως το διατύπωσε ο Paulo Coelho. Μάλλον είναι φράση-παυσίπονο γι' αυτούς που μένουνε και περιμένουνε, όπως κι αυτοί με τη σειρά τους είναι το παυσίπονο των φευγάτων. Αλλά η χρόνια έκθεση σε παυσίπονα γίνεται εθισμός! Βέβαια κι ο Βασίλης λέει: "Τι νόημα έχει τ' όνειρο χωρίς μικρές νοθείες". Δεκτό κι αυτό - αλλά με επίγνωση.

 

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Είναι κάποιοι, που γεννήθηκαν για να μην ανήκουν πουθενά. Ούτε στον εαυτό τους καλά-καλά.

 

Αν τους συναντήσεις, μπορεί να το καταλάβεις αμέσως, μπορεί και να σου πάρει καιρό. Πάντως, ο,τι νιώσεις από την αρχή πως δεν είναι δικό σου, μην τρέφεις και πολλές ελπίδες πως μια μέρα θα γίνει. Τίποτα δεν είναι οριστικό κι αμετάκλητο ωστόσο. Αν έχεις υπομονή, αν έχεις τη δύναμη, ζήσ' το! Ζήσε το όνειρο κι όπου βγει. Αλλά να θυμάσαι, εσύ επέλεξες να ζεις έτσι. Όταν κουραστείς, μη ζητήσεις ευθύνες πουθενά, δε στις χρωστάνε. Αντίθετα, αν κάποιος χρωστάει κάτι είσαι εσύ και το χρωστάς και στον εαυτό σου: Αγάπη! Μια αγάπη καθαρή και αμοιβαία. Μάζεψε τα κομμάτια σου, σήκωσε το κεφάλι ψηλά και προχώρα! Καλή Τύχη!

 

 


Αφιερωμένο σε ονειροπαρμένους κι ονειροπόλους

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review