Κραυγή

Χειμώνιασε

Κοιτάζω τους περαστικούς,

καθισμένη σ΄ένα παγκάκι

Οι περισσότεροι σκυθρωποί

 

Να στην πλατεία δεξιά,

κάποιοι μιλούν ουτοπικά

Θέλουν να διεκδικήσουν

δικαιώματα

μα μένουν στη θεωρία

Πίστεψέ με,

αυτή σκότωσε την πράξη.

Είναι ο επαναλαμβανόμενος

δήμιος της

Μου το δίδαξε η ζωή μου

Η ίδια.

 

Σκεφτόμενη για δήμιους

θάρρους,

χλευάζω τη δειλία μου

 

Που είσαι χαμένος;

Πάλι, σε κάτι σελίδες

- είμαι σίγουρη -

περιπλανιέσαι

φρόνιμα από τον καναπέ σου

διαβάζοντας Μπουκόφσκι ή Φουκώ.

 

 

 

Σε ψάχνω απελπισμένα

στα βλέμματα των περαστικών

Εισπράττω μοναξιά

και ανασφάλεια

Τίποτα από τη σπίθα σου

Κανείς δεν είναι εσύ

Μόνο φτηνές απομιμήσεις

σου βλέπω που και που

 

Ζητάω έρωτα

αγνό και ανόθευτο

Δικό σου

Όχι αυτόν τον δήθεν

που έχει πολλές αποχρώσεις

Στην παλέτα του μπορντό

που είναι δίπλα σου

κάποιοι πληρώνουν για ‘κείνον,

άλλοι φιλοδοξούν κάτι

και τον πωλούν

και άλλοι πάλι

θαμπώνονται από κάτι

χαρτάκια σε δερμάτινα πορτοφόλια

 

Πολύ καλή η σκηνοθεσία του έργου,

μα λείπει η σπιρτάδα.

Αν το ’χεις ζήσει ξέρεις για τι μιλάω

 

Παραλύω από αποστροφή

Μένω πιστή

Στα ιδεαλιστικά ιδανικά μου

 

Ζητάω εσένα 

που τόσο πολύ

μου μοιάζεις

και με την αγάπη σου

ολοκληρώνεις

τον ναρκισσιστικό μου ήλιο

 

Δεν έχω τίποτα να σου δώσω

Ένα ξερό ξεγύμνωμα ψυχής,

από θάλασσα και αγκάθια ρόδων

 

Όλο δικό σου

Σε συσκευασία

ποιήματος

 

Σ’ αφήνω τώρα

Θα καθίσω να περιμένω

τις συνέπειες μόνη

 

Που είσαι;

Ακόμα να έρθεις;

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review