Σε άφησαν παλιάτσο

Την νύχτα εκείνη έγραφε μια εικόνα παλιάτσου, 

κλόουν ντυμένου με παλιόρουχα τσίρκου 

άχαρη σελίδα της ζωής του 

Πλάι σε μια δική σου αντιμετώπιση, ίσως 

πεπραγμένα μηδέν για σύνολο υποσυνόλου

 

Ένας φυγάς με ζωγραφιστό χαμόγελο 

 

Έγραφε νοητικά 

 

Σκέψεις, σκέψεις δαιδαλώδεις

 

Κι ένας πύργος, Βαβέλ, χτιζόταν γύρω του... 

 

Ποιος το φαντάστηκε; 

Το τσίρκο ήρθε χθες σε μια παραθαλάσσια άκρη 

λίγο πέρα από την τσιμέντου πόλη 

Κόσμος πολύς 

Παράσταση...  2η μέρα 

Χειροκρότημα...  Ο κλόουν στη σκηνή 

Χειροκρότημα...  Παιδιά μεγάλοι 

Η παράσταση, τέλος 

 

Καμαρίνια 

 

- Που είναι η κόρη μου; 

 

- Πέρασε μια κυρία μαύρο ντυμένη και την εξαφάνισε μαζί της

Είπε "είμαι η γιαγιά, 

καιρός να ζήσει με τη μητέρα" 

 

- Δε γίνεται...  Γιατί την απομάκρυναν 

Είναι, ακόμα, παιδί... 

Δεν είναι σωστό να ζήσει δίπλα στα κόκκινα φώτα της

 

Και άρχισε να τρέχει...  "Προς τον σταθμό θα πήγαν 

1024 χιλιόμετρα διαφορά"

Οι σκέψεις του 

 

Στα 500 χιλιόμετρα σταμάτησε ένα μαύρο αυτοκίνητο, 

ακολουθία ένα λευκό 

 

- Μη την ψάξεις πότε 

Υπάρχουν σταυροδρόμια 

Σε αυτό οι ζωές σας χωρίζουν 

Θα 'ναι καλύτερο για κείνη και για μας 

Τζίρος 

Μην μιλήσεις ξέρεις ότι δε μπορείς να κάνεις τίποτα 

Εξαφανίσου 

 

- Η κόρη μου...  

 

Κατάφερε μόνο να ψευδίσει από την κούραση

Έβλεπε την απομάκρυνση στρίβοντας παράλληλα 

στο στενό της πλατείας  

 

Κοίτα να δεις...  Που κατάφερε να φτάσει;  

 

Κουρνιαχτός στο τοίχο με τα απορρίμματα 

Επιθυμούσε μια τελευταία πνοή 

 

Εκείνη την ώρα άρχισε να περνάει κόσμος από γύρω 

Το γλέντι στην πλατεία είχε τελειώσει 

Ήταν γιορτή 

 

- Κοίτα να δεις ποιος είναι εδώ; 

Ο κλόουν του χθες... 

Συζητούσαν μεθυσμένοι δυο τυπάδες της περιοχής 

Χαχανητά...  "Στα σκουπίδια τον πέταξαν... Ωρε" 

Και όλο και απομακρύνονταν γελώντας 

 

Ύστερα... 

μια μικρή οπτασία 

Έσφιγγε το χέρι της μητέρας της καθώς περνούσε 

Ρίγη, ανατριχίλα η μικρή, η δική της μικρή 

- Μαμά φοβάμαι 

Μαμά τι είναι αυτό; Κουνιέται, πάμε... 

 

- Χαλάρωσε μικρή μου...  

Ο κλόουν του χθες είναι 

Δεν τον θυμάσαι...  Μαζί του γέλαγες...  

Αυτός σου έκανε δώρο το μπαλόνι

εκείνο το σκυλάκι που το 'χες για παρέα 

- Δε ξέρω, φοβάμαι 

- Εντάξει μικρή μου 

 

Και όλο και απομακρύνονταν 

 

Δε πρόσεξε αυτός 

Μόνο ελάχιστα συναισθήματα θλίψης τον κυριάρχησαν 

Έμενε μόνος στη μοναξιά του

 

 

Ύστερα... 

 

Τρεις καλοντυμένες κυρίες (καρακάξες) πέρασαν από το ίδιο σημείο 

- Αγαπητή μου τα καθ' έκαστα χτίζουν την αξιολάτρευτη καλοσύνη μας

- Τι είναι κείνο που κινείται δίπλα στους κάδους; 

-Έχει μορφή κλόουν... 

- Μα ο παλιάτσος του χθες δεν τον θυμάσαι; 

- Κρίμα η εικόνα αυτή στην πόλη μας 

Λύπηση 

- Αδιαφορώ να του συμπαρασταθώ 

Τα νύχια μου και η εικόνα μου απομακρύνονται από τα γεννημένα στιγμιαία συναισθήματα μου 

- Θα μπορούσαμε... 

- Τέλος...  Να δοθεί σε μια τέτοια εικόνα 

 

Έλεγαν και απομακρύνονταν

- Ο κλόουν του χθες 

Στη σκηνή τον αποδέχομαι...  

 

Έλεγαν και απομακρύνονταν 

 

- Τέλος... να δοθεί σε μια τέτοια εικόνα 

 

Αδιαφορία... εκείνος...  

Χαραμάδες νύχτας στο πλευρό του

 

Ώρες μετά πέρασαν κάποιες από τις αγωνιστριούλες της περιοχής

μαζί με άλλη μεγάλη παρέα και κάτι ποδηλάτες 

- Θα μπορούσαμε... 

- Να πράξουμε κάθε... 

- Ε, τι κινείται εκεί; 

- Κυριούλη; 

- Ο κλόουν του χθες 

Το τσίρκο θα τον απέλυσε 

- Μίλησε μας, γιατί καμιά λέξη σου δεν ακούγεται; 

 

Εκείνος δε μπορούσε 

Αδυναμία 

Φυγ...  ακούστηκε δακρυσμένα 

Ούτε την επιθυμία τους να μάθουν άντεχε  

- Τίποτα να κανετε δεν...  Δε μπορεί κανείς 

 

Δεν άντεξαν...  Δεν επέμεναν 

Δε μπόρεσαν 

- Πάμε να φύγουμε...  Πάμε αφήστε τον 

 

Ένας κλόουν του χθες ήταν 

 

- Κάνεις...  Τίποτα...  

 

Και η συζήτηση συνέχεια της νύχτας 

έπαιξε παιχνίδι με την ανταπόκριση της σιωπής 

φλερτάροντας το μουντό τοπίο 

 

Μια ακόμη πολύπλευρη παρέα πέρασε

κι ένα μικρό κουτάβι 

στον κάδο μια γάτα κοιμόταν 

Ούτε αυτή κατάφερε κάτι για 'κείνον τον παλιάτσο, θαρρώ 

 

Η πλατεία είχε αδειάσει 

Το αυτοκίνητο είχε χαθεί 

Αυτός είχε ακινητοποιηθεί

Το σκοτάδι έδειχνε την δική του λάμψη 

 

Ένας κλόουν του χθες ήταν 

 

Στο ίδιο σημείο...  Στην ίδια στάση...  

Με την ίδια επιθυμία 

που γέμιζε κούραση 

Τον δούλο της ερήμου 

 

Ένα στατικό πεπρωμένο, επιλογή 

 

Η επιθυμία του να γυρίσει τον χρόνο πίσω 

ήταν ο ενδιάμεσος κρίκος 

για να αποτρέψει τους άλλους να δείξουν ενδιαφέρον 

 

Εκείνο που αισθανόταν και έδειχνε 

ήταν εκείνο που έδιωξε άπραγα 

 

Ένας κλόουν του χθες ήταν 

 

Το τσίρκο τον προώθησε αρκετά 

Το μεγαλύτερο αυτού αστέρι 

 

Ξημέρωνε... Χρόνια τώρα ξημερώνει 

 

Πέρασε το απορριμματοφόρο 

Εκείνος είχε χαθεί 

 

Κάνεις δεν ήξερε για που...

 

Το μεγαλύτερο αυτού αστέρι... 

Κάνεις δεν έμαθε για που 

 

Σε απογοήτευσε; 

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review