To καλντερίμι των λουλουδιών

Οι απότομες σκάλες προμήνυαν πως κάτι αναπάντεχο θα συναντούσε κανείς εκεί. Ένα φυτώριο είχε μόλις ριζώσει στις σκάλες ενός αρκετά πολυσύχναστου, ανατολικού προαστίου της Αθήνας. Η φρεσκοβαμμένη του επιγραφή έγραφε με καλλιγραφικά γράμματα ''Το Καλντερίμι των λουλουδιών''. Ένας επίγειος  φυσικός παράδεισος που ερχόταν σε πλήρη αντιδιαστολή με τη κακοτοπιά, τη περιττή πολυτέλεια των βιτρινών και το αδιάφορο βλέμμα των περαστικών.

 

 

Κάποιοι είχαν μιλήσει για το μαγνητικό πεδίο του χώρου και τη μεθυστική αύρα των λουλουδιών. Άλλοι πάλι είχαν να λένε για εκείνη την αινιγματική φιγούρα που τύγχανε να είναι πωλήτρια. Μια νεαρή κοπέλα αρκετά απρόσιτη, απολύτως τυπική στα καθήκοντα της. Θα ήσουν σίγουρος πως δεν είχες ξαναδεί παρόμοια. Τα μαλλιά της έμοιαζαν θαρρείς με ολοζώντανα στάχυα. Τόση αρμονία έδιναν στο κατάλευκο πρόσωπο της. Τα μάτια της μελί από το μέλι των μελισσοκόμων, είχαν βάθος τέτοιο που σε έκαναν να αγγίζεις το πυθμένα. Τα χείλη της φρεσκοκομμένη μαργαρίτα, ανέκφραστη όπως όλες τους από τη λύπη των "μ'αγαπάει - δεν μ'αγαπάει". Ποτέ δε την αγάπησε.

 

Ήταν φθινόπωρο τότε. Ημέρα Παρασκευή. Η ψυχοσύνθεση της ήταν ταυτισμένη με την απόχρωση του καιρού. Έκανε τις απαραίτητες διεργασίες για τη συντήρηση των φυτών. Κάπου κάπου τα ψέκαζε θυμωμένα. Είχε κάτι κοινό μαζί τους, μια ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία που απαιτούσε ειδικό χειρισμό. Κάπου κάπου πάλι τα χάιδευε με τα ακροδάχτυλα της συμπονετικά. Ήταν έτσι εκ φύσεως για να τα κακολογεί.

 

Ξάφνου ο ουρανός σκοτείνιασε. Δεν άντεξε τη τόση θλίψη, κι έκλαιγε κι αυτός με αναφιλητά επιζητώντας λύτρωση. Οι δυνατές βροντές κάλυψαν το τρίξιμο από το άνοιγμα τις πόρτας του φυτώριου. Κοντοστάθηκε  στη πόρτα πιο αμήχανος από ποτέ. Το άσπρο του πουκάμισο είχε γίνει ένα με το αντρικό του σώμα από την ορμή της βροχής. Η επιδερμίδα του ήταν πιτσιλισμένη με αμέτρητες σταγόνες. Το χώρισμα στα δόντια του σήμαινε για εκείνη τη στιγμή καλοτυχία - όπως είχε διαβάσει, παρά γοητεία και ισχυρό θέλγητρο. Άραγε ήταν τυχαίο το τραγούδι που έπαιζε στο ραδιόφωνο εκείνη τη στιγμή; Το αγαπημένο του τραγούδι, ''My way'' του Φρανκ Σινάτρα.

 

Πλησίασε με σταθερά βήματα προς το μέρος της. Είχε γυρισμένη τη πλάτη της προς στο παράθυρο και χάζευε τη μεγάλη λεωφόρο. "Καλησπέρα", της είπε οπλοφορώντας ένα αινιγματικό χαμόγελο. "Συγγνώμη", του είπε εκείνη κοφτά χωρίς να τον κοιτάξει καν, "αφαιρέθηκα". "Ο καιρός είναι μελαγχολικός, προσφέρεται για χίμαιρες και ναυάγια", αποκρίθηκε εκείνος λιγάκι σαστισμένος. Η ψυχή του έμοιαζε να αγγίζει για λίγο τη ψυχή της. Είδε το χάος στο βλέμμα της. Τον ανικανοποίητο πόθο στα χείλη της. Το σώμα του έκανε σπασμωδικές και αλλοπρόσαλλες κινήσεις προς τη μεριά της. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου έμοιαζε να αρχίζει να ψηλαφίζει τη κοσμοθεωρία της. Εκείνη πάλι τον κοίταξε με βλέμμα καθάριο λέγοντας του,

''Οι άνθρωποι είναι πλαστικοί, μεταξύ τους ξένοι. Κάνουν επιδερμικές σχέσεις, ανταλλάσσοντας ανεπάρκειες, διακαείς πόθους. Μου λείπει αυτό ή το άλλο, θα είναι η σταθερή φράση της ζωής τους. Ξεχνούν πως κάποιος κάποτε βύθισε το δικό τους πλοίο, την αγάπη. Και γίνονται άνεμοι δαιμονισμένοι, επειδή ναυάγησαν μια φορά.''

 

"Τι θα θέλατε όμως;", τον ρώτησε πριν προλάβει να αρθρώσει την επόμενη του λέξη. "Ένα μπουκέτο μοβ τουλίπες". Είχε αρχίσει κιόλας να τις διαλέγει και να τις τυλίγει περιποιητικά. "Δεν είναι για δώρο", συμπλήρωσε εκείνος, "είναι για το σπίτι μου", ενώ διάλεγε με το πίσω του χέρι ένα λευκό εκατόφυλλο τριαντάφυλλο. "Αυτό είναι για εσένα από εμένα, μη με ρωτήσεις γιατί, δε συνηθίζω σε τέτοια". "Ευχαριστώ", του είπε, "Ιππότης! Πρώτη φορά κάποιος μου χαρίζει αβίαστα κάτι τόσο γλυκό". Πλήρωσε κι έφυγε. Η τελευταία του φράση ήταν ''Ελπίζω να σε ξαναδώ''.

 

Πέρασαν μέρες, μήνες, χρόνια, κι ήταν μαζί πια για καιρό. Έπιναν καφέ πριν εκείνη πιάσει δουλειά στο Καλντερίμι των λουλουδιών. Κάνανε σχέδια δειλά-δειλά, ερωτευμένοι κι ονειροπαρμένοι. Ζούσαν μια τρέλα χωρίς φτερά. Κρατούσαν με το ίδιο χέρι τη πένα προσυπογράφοντας σε αυτό,

"Ότι ξεκινάει με αμφιβολία, τελειώνει με πάθος αυτοκαταστροφικό."

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review