Πεδίο μάχης

 

Ώσπου σου έδινα τα χέρια, μετά από τη τόση μάταια πάλη, για να τα δω και πάλι να ταυτίζονται. 

Τα ακροδάχτυλα σου γεμάτα πάντα από κηλίδες ξεραμένου αίματος, ακουμπούσαν τα δικά μου τόσο πιστά κι ομοιόμορφα, λες και ήταν φτιαγμένα για να συμπορεύονται. Λες κι ήταν φτιαγμένα μονάχα για ειρήνη. Κι έπειτα άρχιζε πάλι ο πόλεμος. Είχαμε κι οι δύο ηθικό ακμαίο για να τα παρατήσουμε. Παλεύαμε απελπισμένα για να απαλλαχτούμε. Εσύ από την οδυνηρή μου παρουσία, κι εγώ από την ζοφερή σου απουσία. Με νίκησες. Δε με έβλεπες κι ας με κοίταζες με μάτια ορθάνοιχτα. Δε με άκουγες, δε με ένιωθες πια.

 

''Οι σκιές είναι για τους φοβισμένους, καλά θα κάνεις να το θυμάσαι αυτό''. Κι εγώ φοβόμουν πολύ. Γι'αυτό τα βράδια πάλευα με τους τοίχους και το πελώριο εγώ σου. Πάλευα κατά βάθος μόνη, κι ας υποκρινόμουν το αντίθετο. Ολομόναχη στο πεδίο της μάχης, είχα ανάγκη να ξεσπαθώνω, να συντρίβω τον εαυτό μου αθόρυβα σε χιλιάδες θρύψαλα. Γιατί οι αγάπες που δεν αγαπήθηκαν, δεν ήταν ποτέ  αναίμακτες, κι άφηναν πάνω μας κακώσεις και σημάδια.

 

Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα μας. Άλλοτε τους σκοτώνουμε μόνοι μας, γιατί δεν αντέχουμε τις μεταμφιέσεις που επιφέρει ο χρόνος, γιατί μας πονάει να παραδεχτούμε ότι δε τους αναγνωρίζουμε πια. Κι άλλοτε μας σκοτώνουν εκείνοι, με δυο σταυρωτά φιλιά, με δυο λόγια τυπικά, περιστασιακά, λες και δε ζήσαμε τίποτα εκείνη, εκείνη κι εκείνη τη φορά. Πόσο εύκολα ξεχνάνε οι άνθρωποι, πόσο φυγόπονους μας 'κάναν οι αγάπες που μας πόνεσαν. Πόσο...

 

Έτσι κι εσύ, γεννήθηκες και πέθανες άνοιξη. Χάθηκες ολότελα λες και δεν υπήρξες ποτέ. Και μου άφησες πίσω ένα σωρό λουλούδια να με πνίγουν, μια σελήνη να με εκτροχιάζει, μια θάλασσα να με ξεβράζει θυμωμένα πάνω σε αιχμηρά βράχια. 

 

Τα δυο του χέρια,

διαγράφουν λεπτούς κύκλους

στις άκρες των χρυσών μαλλιών μου

 

Τυλίγουν περιποιητικά την καρδιά μου

 

Είναι εύθραυστη, γράφεις

και λερώνεται εύκολα

 

Ψηλαφίζουν τα όρια του πάντα,

σκοτώνοντας την αμφιβολία του σήμερα

 

Τα δυο του χείλη,

υπόσχονται ταξίδια σε χώρες βροχερές

Λονδίνο - λες;

 

Τα δυο του μάτια, 

πυγολαμπίδες φωτεινές

πανάκεια για νύχτες που 'ναι ζοφερές

 

Φοβάσαι λες - άραγε ξέρεις τι σημαίνει ξεγυμνώνω τη ψυχή μου κι αφήνομαι;

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review