Name Day

 

Αισθανόταν απροσδιόριστα μόνη εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό ˙ ολομόναχη μέσα στον κόσμο. Τι θλιβερές και αβάσταχτες που είναι οι μέρες που γιορτάζεις, μα δεν μπορείς να συμμεριστείς την περιρρέουσα χαρά. Δε μπορείς να βρεις το νόημα. Απλώς αδυνατείς και νιώθεις πως κατρακυλάς σ' ένα απύθμενο κενό χωρίς φρένα. Ένιωθε τόσο ξένη σε τούτο τον κόσμο, αλλόκοτα αποξενωμένη από το περιβάλλον της ˙ χαμένη στους λαβύρινθους του μυαλού της.

 

Έπρεπε άραγε να λυπάται, που ποτέ της δε κατόρθωσε να προσαρμοστεί στις τυπικές  συμβάσεις και τις επιταγές τούτης της απάνθρωπης κοινωνίας; Δεν ήξερε. Καθώς μεγάλωνε, αμφέβαλλε όλο και πιο πολύ, έχανε λίγο - λίγο όση πίστη της είχε απομείνει στο ανθρώπινο είδος. Όμως, όσο και αν ήλπιζε πως θα ένιωθε ανάλαφρη και απελευθερωμένη από τις τρελές και ακατανόητες συμβάσεις, εκείνη κολυμπούσε στις τύψεις.

 

Γιατί; Γιατί άραγε αδυνατούσε να προσαρμοστεί; Γιατί είχε τόση ανάγκη να διαφέρει; Ήθελε να σπάσει κάθε παράδοση, κάθε τυπικότητα, κάθε "ηλίθιο" έθιμο. Είναι οι παραδόσεις και οι συνήθειες ενός λαού που υπογραμμίζουν την ιδιοσυγκρασία του; Κι αν μισούσε τις ελληνορθόδοξες προσταγές και παραινέσεις, αποκήρυσσε άραγε την ίδια της την ταυτότητα;

Ποια ήταν η ταυτότητά της; Ποια ήταν; Δεν μπορούν οι άνθρωποι να ζουν χωρίς τέτοιες "ταυτότητες"; Να ζουν και να υπάρχουν χωρίς ταμπέλες, χωρίς τυπικότητες; Ποιο το νόημα;

 

Της εύχονταν όλοι υγεία, επιτυχία, δόξα, χρήμα. Να βρει μια καλή δουλειά και να έχει μια καλή τύχη, κοντολογίς έναν καλό γαμπρό. Τι κοινοτυπίες, σκεφτόταν. Τι υλιστικές μικροπρέπειες. 

Δε μπορεί, κάπου αλλού βρίσκεται το νόημα, κάπου αλλού κρύβεται η αυθεντική εμπειρία της ανθρώπινης ύπαρξης. Στη διαρκή περιπλάνηση; Στην επιστήμη; 

 

Κραύγαζε κάθε τόσο απ' την απελπισία και την αδυναμία να βρει μια θέση μέσα στον κόσμο. Να βρει ένα μέρος μέσα σε τούτο τον παράξενο κόσμο, όπου η καρδιά της θα είχε όσο ήλιο χρειαζόταν για να αντέξει, κι ίσως να ευτυχίσει.  

Αποτύγχανε. Οικτρά. Οι απογοητεύσεις και οι πικρίες συσσωρεύονταν. Η θλίψη ζωγράφιζε το νεανικό της πρόσωπο, το τόσο πρώιμα ρυτιδωμένο απ' τις έγνοιες της ζωής. Ήθελε να ξεφύγει από τον εαυτό της, αλλά πως μπορείς να γλιτώσεις από τους δαίμονές σου;

 

Κοιτώντας τον Μέγα Ήλιο, άφησε τις καυτές του αχτίδες να ζεστάνουν το κορμί και κυρίως την καρδιά της. Για μια στιγμή μονάχα, σταμάτησε να σκέφτεται, έπαψε να αναρωτιέται και αφέθηκε στο χάδι και στο έλεος της μητέρας Φύσης που τη γέννησε. 

 

 

Και τούτη την απειροελάχιστη στιγμή ένιωσε μια απροκάλυπτη ευγνωμοσύνη ˙ επειδή ανέπνεε τούτο το αεράκι και είχε συναίσθηση ότι υπάρχει. 

Αισθάνθηκε δυνατή, ικανή να χρωματίσει τον κόσμο και να αφήσει ένα γλυκό σημάδι στο διάβα της. Επειδή τον αγαπούσε. Επειδή στις αχτίδες του Ήλιου, καθρεφτίζονταν τα μάτια του και το αεράκι αντηχούσε τη φωνή του. Επειδή η αγάπη ήταν η μοναδική απάντηση που είχε κατορθώσει να βρει ποτέ της. 

 

Επειδή η αγάπη... 

All you need is love, δεν έλεγε ο John Lennon;

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review