Το μυστικό

Κρυφά τα βράδια, ανοίγω τη πόρτα του κόσμου σου. Με γυρμένο το κεφάλι, μα προπάντων με κατασπαραγμένο εγωισμό, θα πάρω και πάλι τη μάταιη πρωτοβουλία να ρωτήσω καθαρά από συνήθεια. "Είναι κανείς εκεί;" Κι ας ξέρω. Ας ξέρω καλά πως δεν θα λάβω καμία απόκριση.

Έτσι όμως μας είχαν μάθει μικρούς, σωστά;

 

Τώρα δε βλέπω, δεν ακούω - μόνο θυμάμαι. Μιλώ για τότε που δεν υπήρχαν διαχωριστικές γραμμές, σύνορα, υψωμένα φρούρια και λόγοι περί αποστάσεων. Το δικό μου παιδί ακόμα υπάρχει, δε φυλακίστηκε στα κρυμμένα άλμπουμ και στα περιτυλίγματα των περιστάσεων. Το δικό σου παιδί που πλανιέται;

 

Περπατούσα ξεμυαλισμένη στα πάρκα και αφουγκραζόμουν τις παιδικές μας πνοές, κι όλα τα ολέθρια σ'αγαπώ που ήρθαν για να φύγουν. Κι ο χειρότερος μου εχθρός έγινε η μνήμη. Κι ο πιο αιματηρός πόνος μου, η μοναξιά σου. Κι η πιο αδυσώπητη τύψη σου, η κατακερματισμένη αυτή φράση˙ ''Μεγαλώσαμε''.

 

Αλλάζω και αλλάζεις. Μα τα μάτια θυμούνται, κι όλοι οι φόβοι μας άγρια θεριά στον αέρα που αιωρούνται.

- Φοβάμαι πως με ξέχασες, πως δεν μ'αναζητάς απεγνωσμένα όπως εγώ.

- Φοβάμαι τη συνύπαρξη μου με ένα δεύτερο "εγώ".

 

Μα τι κάνω κάθε βράδυ πάνω από το κρεβάτι σου; Το άρωμα ''απουσία'' δυσχεραίνει το έργο του λήθαργου. Ο προτζέκτορας του μυαλού μου στέρεψε από τις προβολές μας.

Και δε βλέπω. Δε βλέπω πια όνειρα μαζί σου.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review