Eyes on fire

Το χρώμα της ίριδας του ματιού κάθε ανθρώπου είναι μοναδικό. Όπως και το αποτύπωμα του δαχτύλου του ή το σχήμα των χειλιών του. Ορισμένοι από την φύση μας να διαφέρουμε, να ανήκουμε σε ένα δικό μας είδος που εμείς καθορίζουμε, εμείς τελειοποιούμε ή καταστρέφουμε.


Υπάρχει κάτι κοινό σε όλα τα μάτια ωστόσο ˙ η ικανότητα να προκαλούν συναισθήματα, να διαβάζουν, να καίνε ή να δημιουργούν χαρά, αγάπη. Υπάρχουν εκείνα τα συγκεκριμένα βλέμματα που περιμένεις, εκείνα τα μελένια, τα γλυκά, εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις σαν το σπίτι σου. Ίσως, σπίτι να μην είναι ένα κατασκεύασμα από τσιμέντο και ξύλα, αλλά ένα ζευγάρι μάτια να σου θυμίσουν ποιος είσαι, που θες να φτάσεις. Είναι μαγεία να ενώνονται οι ματιές. Άλλωστε, σε έναν ιδανικό κόσμο τα μάτια δεν λένε ποτέ ψέματα. Ίσως, πάλι, το κάνουν. Ξέρω, πως οι πιο έντονες συζητήσεις γίνονται με τα μάτια. Ίσως οι μοναδικές συζητήσεις που αξίζουν, να είναι αυτές των ματιών. Πάντα πίστευα πως το στόμα μπορεί να πει λάθος, να πράξει λάθος, τα μάτια όμως δεν κάνουν λάθος ποτέ. Τα μάτια δεν φτιάχτηκαν για το λάθος.


Αν με ξέρεις λίγο θα έχεις καταλάβει πως δεν θα σου μιλήσω για το μελένιο βλέμμα ενός ερωτευμένου που προκαλεί ασφάλεια. Δε θα αναλωθώ σε αυτό γιατί οι ερωτευμένοι μιλούν μια γλώσσα που έχω ξεχάσει ή ίσως δεν έμαθα ποτέ να μιλώ. Θα σου μιλήσω για ματιές και βλέμματα που σε καθορίζουν. Και ίσως αυτά να είναι βλέμματα ερώτα, ερώτα όμως χωρίς ανθρωπιά. Έτσι είναι ο έρωτας - χωρίς ανθρωπιά.

 

Θυμάμαι εκείνα τα μάτια και πως είχαν την δύναμη να κοιτούν. Μερικά μάτια έχουν μια ανήθικη δύναμη να κοιτούν. Δεν ξέρω για ποιο διαολεμένο λόγο τους δόθηκε τέτοια ικανότητα. Θυμάμαι τα μάτια και τον τρόπο που με έκαιγαν και κοιτούσαν μέσα μου. Έχεις νιώσει ποτέ μάτια να σε διαπερνούν; Είναι εκείνα που κλειδώνουν πάνω σου, επίμονα, επίπονα. Εκείνα τα μάτια που δε δείχνουν έλεος. Εκείνα που δε φοβούνται. Αυτά τα μάτια στα οποία δεν υπάρχει ίχνος σκέψης, ίχνος ανασφάλειας. Εκείνα που σε κοιτούν και ακούς το σώμα σου να κλειδώνει. Όχι για να σφραγιστεί, αλλά γιατί επιτέλους μπήκε στην θέση του.

 

 

Δε θα έπρεπε τα μάτια να έχουν τόση εξουσία. Είναι ανήθικο να εξαρτάσαι από βλέμματα. Τέτοια βλέμματα είναι φωτιά. Φωτιά. Κόκκινη, πυκνή και καταλυτική φωτιά. Εκείνη που χύνεται γύρω σου και σε δεσμεύει μέσα στον στενό κλοιό συναισθημάτων που σου δημιουργεί. Εκείνη που κατευνάζεται όχι με το παγωμένο νερό της λογικής, αλλά με την σκοτεινή φωτιά της παράδοσης στο συναίσθημα. Ο Μπουκόφσκι είχε πει να βρεις αυτό που σου αρέσει και να το αφήσεις να σε καταστρέψει. Αυτό ισχύει και με αυτά τα μάτια. Τα αφήνεις να σε κάψουν και ελπίζεις, όταν η φωτιά έχει κάψει ο,τι υπάρχει για να καεί, να μπορείς ακόμα να περπατήσεις, να μπορείς ακόμα να υπάρχεις.

 

Μάτια σαν και αυτά που έχω στο μυαλό μου αυτήν την στιγμή. Μάτια που ποτέ δεν έβγαλα από το μυαλό μου. Αν κάτι έχει χαραχτεί στο μυαλό σου δε γλιτώνεις ποτέ. Ο στόχος είναι πάντα το μυαλό και τρέχα προστάτεψε το. Για τέτοια μάτια σου μιλάω εγώ. Για μάτια που καθορίζουν εσένα σαν άνθρωπο, μάτια που δε σου αφήνουν επιλογή. Ξέρεις τι βάρβαρο πράγμα είναι να μην έχεις επιλογή; Μου λένε πως για τα πάντα έχεις λόγο. Τους απαντώ πως ποτέ δεν είδαν τα μάτια εκείνα.

 

Είμαι σίγουρη πως ξέρεις ακριβώς για τι μιλάω.

Είμαι σίγουρη πως το έχεις νιώσει και είτε καίγεσαι, είτε προσπαθείς να συνεχίσεις να υπάρχεις.

Νιώθεις. Σε ζηλεύω. Σου δίνω συγχαρητήρια που μπορείς. Ζήσε το.

Για τέτοιες ματιές αξίζει να ζεις. Τέτοιες ματιές θα περάσουν από μπροστά σου όταν η ζωή σου θα τελειώνει. Σου προτείνω να τις κρατήσεις, να τις στρίψεις, να τις ανάψεις και να πάρεις μια μεγάλη τζούρα. Κι ας σε σκοτώσει.

 

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review