Συνέντευξη με τον Γιώργο Μαυρωτά

Φωτογραφία: Δήμητρα Βλάρα

Ο Γιώργος Μαυρωτάς γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1967 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την αθλητική του καριέρα ως κολυμβητής του Ν.Ο. Βουλιαγμένης το 1978 και το 1980 μεταπήδησε στην υδατοσφαίριση. Από τότε έχει λάβει μέρος σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις έως την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα το 2000. Έχει συμμετάσχει σε 5 Ολυμπιάδες, 4 παγκόσμια πρωταθλήματα, 8 πανευρωπαϊκά πρω-ταθλήματα και 5 παγκόσμια κύπελλα. Διετέλεσε αρχηγός της εθνικής ομάδας από το 1995 ως το 2000 και κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών για τα ομαδικά αθλήματα στην Ελλάδα με 511 συμμετοχές στην εθνική ανδρών.

Σήμερα, είναι Επίκουρος Καθηγητής στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ και δραστηριοποιείται στην ευρύτερη περιοχή της Επιχειρησιακής Έρευνας και των εφαρμογών της στους τομείς της ενέργειας, της βιομηχανίας και του περιβάλλοντος.

 Αν μπορούσατε να αλλάξετε μόνο ένα πράγμα στο σύγχρονο ελληνικό πανεπιστήμιο, ποιο θα ήταν αυτό;

Θα ήθελα να μην κλείνει ούτε μια μέρα. Το κλειστό πανεπιστήμιο είναι νεκρό πανε-πιστήμιο όπως μας έδειξε και το τελευταίο τρίμηνο του 2013. Τα μεγάλα όπλα του Πανεπιστημίου ως κοινωνικού φορέα, εκτός από την μετάδοση της γνώσης είναι η συζήτηση και ο διάλογος. Όταν λοιπόν το κλείνεις τότε το αφοπλίζεις και παίζεις το παιχνίδι όσων εύχονται την απαξίωσή του. Με την ευκαιρία της ερώτησης, κάποια άλλα πράγματα που θα ήθελα να αλλάξουν είναι ο σεβασμός στους χώρους (να μην ντρέπεσαι να φέρεις κάποιον στο Πανεπιστήμιο), η απεξάρτηση από τον εναγκαλι-σμό των κομμάτων, ο εξορθολογισμός του αριθμού των εισακτέων και άλλα που είναι αντικείμενο όμως μιας άλλης συνέντευξης.

Πως επιλέξατε να πραγματοποιήσετε τη μετάβαση από τον πρωταθλητισμό της πισίνας στον ακαδημαϊκό «πρωταθλητισμό» της Χημικής Μηχανικής; Μετανιώσατε ποτέ για αυτή σας την επιλογή;

Ήδη από την 3η Λυκείου είχα πάρει απόφαση ότι θα μπω Πολυτεχνείο και θα παίζω και πόλο μαζί κι όπου με βγάλει. Τελικά με έβγαλε στα 35 μου να τελειώνω την κα-ριέρα μου ως πολίστας και να ξεκινάω την ακαδημαϊκή μου καριέρα στο ΕΜΠ. Όχι δεν έχω μετανιώσει καθόλου. Μου αρέσει πολύ η ακαδημαϊκή καριέρα, ο συνδυασμός έρευνας και διδασκαλίας και ιδιαίτερα θεωρώ τη δουλειά μου «ευλογία», γιατί έχεις να κάνεις συνεχώς με νέους ανθρώπους. Αυτό σε κρατάει και σένα νέο, του-λάχιστον στο μυαλό.

Τι συμβαίνει σε έναν αναγνωρισμένο αθλητή όταν φεύγει από την ενεργό δράση;

Η αποχώρηση από την ενεργό δράση είναι ένας «μικρός θάνατος». Αφήνεις πίσω σου μια ολόκληρη ζωή με συγκεκριμένες δραστηριότητες, συναισθήματα, δημοσιό-τητα επιτυχίες και αποτυχίες και μεταβαίνεις σε έναν «άλλο κόσμο» που κάνεις καιρό να συνηθίσεις. Οι έντονοι ρυθμοί καταλαγιάζουν και η δημοσιότητα παύει να υπάρχει, προσγειώνοντάς σε στην πραγματική ζωή. Ο πρωταθλητισμός έχει ημερο-μηνία λήξης και καλό είναι να ετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα που θα διαρκέ-σει πάνω από την μισή ζωή μας. Ευτυχώς μετά από μια αθλητική καριέρα μένουν οι φίλοι και οι αναμνήσεις κι έτσι χρυσώνεται κάπως το χάπι. Μετά από λίγο συνηθίζεις και κυνηγάς άλλους στόχους πέρα από το να βάζεις γκολ και να κυνηγάς κύπελλα.

Στο βιβλίο σας «Το Θεώρημα της Επτάδας» περιγράφετε πολλά αυτοβιογραφικά σας στοιχεία με μια νότα πηγαίας αισιοδοξίας και πίστης σε όσα μπορεί να προσφέρει η ζωή. Διατηρείτε ακόμη αυτήν την πίστη ή υπήρξαν γεγονότα εν όψει της σημερινής οικονομικοπολιτικής κατάστασης που σας έκαναν να την αμφισβητήσετε;

Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος και όντως αυτό βγαίνει και στο βιβλίο. Κι εδώ να ανοίξω παρένθεση και να πω ότι η συγγραφή του «Θεωρήματος» ήταν από τις πιο απολαυστικές εμπειρίες της ζωής μου. Ένιωθα όπως όταν είσαι ερωτευμένος που δεν τσιγκουνεύεσαι το συναίσθημα. Πολλές φορές τα συναισθήματα την ώρα του γραψίματος ήταν τόσο δυνατά σαν να ξαναζούσα καταστάσεις. Σαν να ζεις και μια δεύτερη, παράλληλη ζωή. Συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλακτα σε όλους σας το γράψιμο. Από το πιο μικρό κείμενο έως το πιο μεγάλο είναι μια δωρεάν ψυχανάλυση. Κλείνει η παρένθεση. Σχετικά με τη σημερινή κατάσταση, η κυρίαρχη μουτζούρα που βλέπω εγώ στην κοινωνία μας είναι η έξαρση του λαϊκισμού και της μισαλλοδοξίας. Η διαφορετική γνώμη καταδικάζεται και κυριαρχεί η δικτατορία του μαύρου-άσπρου. Η κοινωνία αρνείται να συζητήσει και κυριαρχούν τα συνθήματα κι όχι τα επιχειρήματα. Κυριαρχεί η κραυγή κι όχι η γνώμη. Η εδραίωση μια τέτοιας κατάστασης είναι για μένα ο μεγαλύτερος κίνδυνος.

Τι θα λέγατε στους νέους που φεύγουν σήμερα από την Ελλάδα κατά συρροή, αναζητώντας την υπόσχεση μιας όλο και πιο δυσεύρετης επαγγελματικής αποκατάστασης;

Το να φεύγεις έξω δεν είναι κακό, αντίθετα νομίζω ότι μας κάνει καλό να βλέπουμε πώς λειτουργούν και άλλες κοινωνίες. Σήμερα έχει γίνει δυστυχώς μονόδρομος για τους νέους. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που όταν είσαι εδώ τη μισείς κι όταν είσαι μα-κριά της την ποθείς. Ελπίζω αυτός ο νόστος να τους κάνει να γυρνάνε μετά από με-ρικά χρόνια πίσω φέρνοντας γνώσεις και φρέσκες ιδέες, «βάζοντας πλάτη» στο κτί-σιμο μιας σύγχρονης χώρας. Εμείς θα τους περιμένουμε…

Ποια είναι η γνώμη σας για τα μεταπτυχιακά που προσφέρονται από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στο τρέχον πρόγραμμα σπουδών του; Επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες μιας απαιτητικής αγοράς εργασίας και να γίνουν ανταγωνιστικά σε αντιστοίχιση με προγράμματα ξένων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων;

Δεν έχω άποψη για όλα τα μεταπτυχιακά. Η γενική μου όμως ιδέα είναι ότι έχουν καλή φήμη. Όμως πιστεύω ότι στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια έξαρση των μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Και υποψιάζομαι ότι για να καλύψουν την εγχώρια ζήτηση για τίτλους μεταπτυχιακών σπουδών που θα βελτιώσουν τις προοπτικές στην αγορά εργασίας, το ζητούμενο έγινε «το χαρτί» κι όχι το τι αντιπροσωπεύει αυτό. Ελπίζω αυτό να είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας. Σχετικά με τον διεθνή ανταγωνισμό νομίζω ότι τα μεταπτυχιακά μας υπολείπονται (στην πλειοψηφία τους τουλάχιστον) σε θέματα πιστοποίησης και προσέλκυσης ξένων φοιτητών (έχουμε ελάχιστα προγράμματα στα αγγλικά και θεωρώ ότι είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να κάνουμε άνοιγμα εξωστρέφειας. Και πολύ έχουμε αργήσει μάλλον…).

«Ευτυχία» είναι…

Να μπορείς να κάνεις πράγματα που θέλεις έχοντας δίπλα σου τους ανθρώπους που θέλεις.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review