Le Fabuleux destin d’ Amelie Poulain

Το άρθρο αναφέρεται στην ταινία γαλλικής παραγωγής με τίτλο Le Fabuleux destin d' Amelie Poulain ή αλλιώς, όπως είναι ευρέως γνωστή, Amelie. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το έτος 2001 στους κινηματογράφους. Το θέμα της αφορά μία νεαρή γυναίκα, την Amelie, και το πώς βλέπει τον κόσμο γύρω της.


Όμως, ας πούμε λίγα λόγια για την ηρωίδα της ταινίας μας:

Η Amelie Poulain είναι κόρη ενός γιατρού και μιας συντηρητικής δασκάλας. Στα έξι της χρόνια ο πατέρας της εξετάζοντας της, βρίσκει πως αντιμετωπίζει πρόβλημα στην καρδιά της. Τότε, η μητέρα της αποφασίζει να της μάθει η ίδια γράμματα και να την μορφώσει, επομένως η νεαρή Αmelie καθώς δεν πηγαίνει σχολείο και συνακόλουθα δεν έρχεται σε επαφή με κόσμο, μεγαλώνει ως μοναχικό παιδί και μοναχική παραμένει και στη μετέπειτα πορεία της. Όταν πεθαίνει η μητέρα της, μένει μόνη με τον πατέρα της, ώσπου να φύγει από το σπίτι της για να δουλέψει ως σερβιτόρα σ΄ένα καφέ του Παρισιού.


Εκείνη τη στιγμή, στην ταινία περιγράφονται οι συνήθειες της και η καθημερινότητά της. Ένα βράδυ η ζωή της αλλάζει για πάντα. Την ώρα που βλέπει στις ειδήσεις το θάνατο της πριγκίπισσας Diana, της γλιστρούν από τα χέρια τα καλλυντικά της και πέφτουν σ'ένα πλακάκι του μπάνιου της, όπου ανακαλύπτει ένα κουτί με φωτογραφίες και αναμνηστικά κάποιου παλαιότερου ενοίκου  του σπιτιού όπου διαμένει. Τότε, βάζει ως στόχο της ζωή της να τον ανακαλύψει και να του παραδώσει τα αναμνηστικά του. Όταν μετά από πολλή αναζήτηση τον βρίσκει και εκείνος παίρνει στα χέρια του το κουτί με τις φωτογραφίες και τις αναμνήσεις του και συγκινείται, η Amelie αποφασίζει πως θέλει να προσφέρει χαρά στον κόσμο βοηθώντας τον.

 

 

Από εκεί κι έπειτα, βοηθά έναν τυφλό περιγράφοντας του τα μέρη του Παρισιού, κάνει παρέα σ'έναν μοναχικό γείτονα της που ζωγραφίζει έργα του Ρεμπράντ, προσπαθεί να πείσει τον πατέρα της να ταξιδέψει στον κόσμο, έτσι ώστε να πραγματοποιήσει το όνειρο της ζωής του. 


Βοηθά όλους τους συνανθρώπους της, όμως με εκείνη τι γίνεται; Η ηρωίδα μας, στο σταθμό του τρένου συναντά έναν νεαρό, τον Nino, ο οποίος κάνει μια ιδιαίτερη συλλογή: συγκεντρώνει κατεστραμμένες φωτογραφίες και τις ενώνει κομμάτι κομμάτι. Τον ερωτεύεται από την πρώτη στιγμή, κι όταν χάνει το άλμπουμ του προσπαθεί να τον βρει. Ωστόσο, επειδή είναι δειλή, εν κρυπτώ προσπαθεί να τον εντοπίσει, καταβάλλοντας προσπάθεια να μη την δει ο Nino. Στο τέλος και με τη βοήθεια του γείτονα, στον οποίο κάνει συντροφιά η Amelie, ζει τον απόλυτο έρωτα με τον εκλεκτό της καρδιάς της.


Αξίζει να σημειωθεί πως η Audrey Tautou, η ηθοποιός που ενσάρκωσε την Amelie, ήταν αδιαμφισβήτητα η καλύτερη επιλογή για το ρόλο, διότι έπαιξε το ρόλο της όπως άρμοζε, με γλυκύτητα, χωρίς υπερβολές και με εξαιρετική υποκριτική ερμηνεία. Επιπροσθέτως, καθ΄όλη τη διάρκεια της ταινίας, η προβολή μιας εξωραϊσμένης εικόνας της γαλλικής πρωτεύουσας με τα πλακόστρωτα δρομάκια της, τα όμορφα καφέ της, η αφήγηση από κάποιον «παντογνώστη αφηγητή», ο οποίος δεν ήταν κάποιο κεντρικό πρόσωπο της ταινίας αλλά κάποιο εξωτερικό, καθώς και η μουσική υπόκρουση του Yann Tiersen, είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους η ταινία συγκαταλέγεται στις πιο αριστουργηματικές ταινίες όλων των εποχών.

 

Η αίσθηση που μου έμεινε μετά την παρακολούθησή της, είναι ότι πρέπει να ατενίζουμε την πραγματικότητα με αισιοδοξία, πως για ο,τι κι αν κάνουμε απαιτείται θάρρος, και στο τέλος η πραγματικότητα ξεπερνά κατά πολύ τις προσδοκίες του ονείρου.

 

 

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review