Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά

Ο Νίκος Καζαντζάκης, στην εισαγωγή του βιβλίου, τονίζει πως θ' αναφερθεί σ' ένα υπαρκτό πρόσωπο που γνώρισε κάποτε στον Πειραιά, τον Γιώργο Ζορμπά και του αφιερώνει το βιβλίο του, όμως για λόγους μυθοπλασίας παραλλάσει λίγο τα γεγονότα και αλλάζει και τ' όνομα στον ήρωα του.


Το πρώτο κεφάλαιο ξεκινά με την γνωριμία στον Πειραιά του συγγραφέα - που σ' όλο το βιβλίο αποκαλείται αφεντικό από τον Ζορμπά - με τον μεσήλικα Ζορμπά, καθώς περιμένουν το καράβι για την Κρήτη. Ο αφηγητής-συγγραφέας πρόκειται ν' αναλάβει σημαντική εργολαβική δουλειά. Από τη συζήτηση που έχουν με τον Ζορμπά, του φαίνεται ένας αλλότριος προς αυτόν, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον χαρακτήρας, τον οποίο αποφασίζει να έχει συνοδοιπόρο στο ταξίδι του.

 

Κατά την παραμονή τους στην Κρήτη και μέσα από τις συζητήσεις τους διαφαίνεται η διαφορετικότητά τους. Το «αφεντικό» είναι ένας διανοούμενος, που ολημερίς ασχολείται με την ανάγνωση βιβλίων, είναι χαμένος μέσα στον κόσμο των βιβλίων και αδιαφορεί για το τι γίνεται στον έξω κόσμο. Ο Ζορμπάς είναι εκπρόσωπος του ενεργού βίου, έχει πάθος με τις γυναίκες, με τον χορό και είναι παρών σε κάθε γλέντι. Ο Ζορμπάς, θεωρώντας πως επειδή το αφεντικό είναι διαβασμένος θα ξέρει να του λύσει όλες τους τις απορίες, τον ρωτά για τη ζωή, το θάνατο, για μεταφυσικά φαινόμενα κοκ. Τις περισσότερες φορές το αφεντικό-αφηγητής, αλληγορικά προσπαθεί ν' απαντήσει στα ερωτήματά του. Ο συγγραφέας-αφηγητής ενθουσιάζεται με την προσωπικότητα του Ζορμπά, και του αναθέτει εξ' ολοκλήρου την εργολαβική δουλειά που ανέλαβε.

 

 

Στην περιοχή που διαμένουν υπάρχουν και άλλα πρόσωπα που τους πλαισιώνουν και συναναστρέφονται με αυτούς, με κορυφαίο παράδειγμα τη Γαλλίδα ηλικιωμένη Μαντάμ Ορτανς. Η τελευταία διεγείρεται ερωτικά από τον Ζορμπά, κι εκείνος παρότι δε την επιθυμεί, αποφασίζει να συνευρίσκεται ερωτικά μαζί της για να την κάνει να νιώσει ευτυχισμένη. Ύστερα από το θάνατό της, ο ίδιος ο Ζορμπάς συγκλονίζεται και ανοίγει κουβέντα στον συγγραφέα σχετικά με την αξία της γέννησης των ανθρώπων. Σ' εκείνο το σημείο ο συγγραφέας αναφέρει τον ιερό τρόμο που κυριεύει τον καθένα από τους ανθρώπους, όταν συνειδητοποιούμε τη μηδαμινότητα της ύπαρξής μας.


Η κορυφαία στιγμή, είναι όταν καταρρέει το έργο του συγγραφέα και ο Ζορμπάς πάνω στα συντρίμμια χορεύει ζειμπέκικο. Έπειτα, χωρίζουν οι δρόμοι τους, καθώς παίρνουν το πλοίο της επιστροφής και συνειδητοποιούν τη διάσταση του χαρακτήρα τους. Το "αφεντικό" θαυμάζει τον τρόπο που βλέπει τη ζωή ο Ζορμπάς και τη ζωτικότητά του, αλλά δεν έχει δύναμη να τον μιμηθεί, κι έτσι καταδικάζεται να ζει πάντα χωμένος στα βιβλία του.

 

 

The Best United Kingdom Bookmaker lbetting.co.uk Ladbrokes website review